فایل ورد کامل مقاله نظام آموزشی ژاپن و تحلیل علمی ساختار، سیاست‌های تربیتی و نوآوری‌های آموزشی

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 فایل ورد کامل مقاله نظام آموزشی ژاپن و تحلیل علمی ساختار، سیاست‌های تربیتی و نوآوری‌های آموزشی دارای ۱۰۸ صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد کامل مقاله نظام آموزشی ژاپن و تحلیل علمی ساختار، سیاست‌های تربیتی و نوآوری‌های آموزشی  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل مقاله نظام آموزشی ژاپن و تحلیل علمی ساختار، سیاست‌های تربیتی و نوآوری‌های آموزشی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن فایل ورد کامل مقاله نظام آموزشی ژاپن و تحلیل علمی ساختار، سیاست‌های تربیتی و نوآوری‌های آموزشی :

نظام اموزشی ژاپن

ساختار آموزشی
• آموزش پیش دبستانی
• آموزش پایه
• آموزش ابتدایی
• آموزش متوسطه
• آموزش عالی

• آموزش معلمان
• آموزش بزرگسالان
• آموزش غیررسمی

آموزش پیش دبستانی
ساختار آموزشی
مقطع آموزش پیش دبستانی درژاپن حداکثرمدت زمان سه سال رده های سنی ۳-۶ سال به طول می انجامد.این مقطع آموزشی غیراجباری وغیررسمی بوده وبا دریافت شهریه ازوالدین کودکان ارائه می گردد.هدف اصلی مراکزآموزش پیش دبستانی،پرورش ذهنی وجسمی کودکان در یک محیط مناسب آموزشی است.برنامه های آموزشی این مقطع نیزبر۳۹هفته آموزشی در سال و۴ ساعت کلاسی روزانه تجاوز نمی کند.
تعداد معلمان زن تعداد کل معلمان تعداد دختران ثبت نامی تعداد کل ثبت نامی تعدادمدارس سال
۹۷۴۱۹ ۱۰۹۷۵۳ ۹۸۷۰۱۴ ۲۰۰۷۹۶۴ ۱۵۰۷۶ ۱۹۹۰
۹۸۱۴۸ ۱۱۰۳۵۱ ۹۷۲۴۵۸ ۱۹۷۷۶۱۱ ۱۵۰۴۱ ۱۹۹۱
– – ۹۵۸۹۵۶ ۱۹۴۸۸۶۸ ۱۵۰۰۶ ۱۹۹۲
۱۰۰۰۶۱ ۱۱۳۰۸۱ ۹۳۹۰۵۱ ۱۹۰۹۱۳۶ ۱۴۹۵۸ ۱۹۹۳
۹۹۷۷۰ ۱۱۲۴۱۶ ۹۱۲۰۸۹ ۱۸۵۲۱۸۳ ۱۴۹۰۱ ۱۹۹۴
۹۶۷۵۷ ۱۰۲۹۹۲ ۸۹۰۵۹۴ ۱۸۰۸۴۳۲ ۱۴۸۵۶ ۱۹۹۵
۹۷۲۸۳ ۱۰۳۵۱۸ ۸۸۵۹۴۰ ۱۷۹۸۰۵۰ ۱۴۷۹۰ ۱۹۹۶

مهدهای کودک روزانه و کودکستانها
هدف مهد کودکهای روزانه و کودکستانها فراهم ساختن اساس آگاهی در مورد جهان اطراف برای کودکان پیش دبستانی و تقویت خلاقیتهای ذهنی آنان از طریق بازی، ترسیم تصاویر، انجام کارهای دستی، و امثال آن می‌باشد. نوزادان و کودکان بر اساس سن به

گروههای کوچک تقسیم ‌شده و توسط معلمان و مربیان تحت مراقبت قرارمی‌گیرند.
درهرمهد کودک روزانه یا کودکستان می‌توان تصاویر یا کارهای دستی ساخت کودکان را مشاهده کرد که به دیوارها آویخته شده‌ و یا از سقفها آویزانند. کودکان با قطعات چوبی چیزهایی می‌سازند، یا روی تاب و سرسره مشغول فعالیت فیزیکی هستند و یا درفعالیتهای احساسی‌ چون آواز خوانی، رقص و امثال آن مشغول هستند.مهد کودک های روزانه یکی از زمینه های رفاهی کودکان است که در دوران پس از جنگ رشد خیره‌کننده‌ای داشته است. کل مهد کودکهای دولتی و غیر دولتی در سال۱۹۹۷حدود۰۹۶/۱۴بود، و کودکان تحت مراقبت آنها بالغ بر ۴۵۷/۷۸۹/۱ نفر بوده اند.علاوه بر این موسسات، مهد کودکهای زیادی وجود دارند که به این علت که تعداد کارکنان یا صلاحیت آنان و مواردی نظیر آن به حداقل استاندارد ذکر شده در قانون نرسیده است، به آنها مجوز داده نشده است. امروز والدین زیادی در سراسر کشور تمایل دارند کودکان خود را به مهد کودک

بفرستند.تقاضای زیاد جهت تاسیس مهد کودکهای روزانه و طولانی ساختن ساعتهای مهد کودک نه تنها به عوامل اقتصادی‌ چون میزان گسترده‌ای از مشاغل باز برای زنان، و نیاز به کار مادران جهت تکمیل درآمد خانواده ها مربوط میشود، بلکه به تمایل زنان جهت مشارکت گسترده تر در فعالیتهای اجتماعی و درک جمعی از مشارکت اجتماعی ایجاد شده به واسطه پرستاری گروهی و آموزش نوزادان و کودکان پیش دبستانی نیز ارتباط دارد.مقررات مهد کودکهای روزانه وکودکستانها متفاوت هستند. با این حال، گروهی می خواهند هر دو را یکی سازند و آموزش کودکان پیش دبستانی را تحت کنترل سازمانهای دولتی ارائه دهند.نیل این تمایل، اصلاحاتی عظیمی را می طلبد که وزارت آموزش زاپن درصدد دستیابی به آن است.

چالشهای پیش رو
درحال حاضر ، مراکز پیش دبستانی شامل کودکستانها و مهدکودکهای روزانه می باشند. کودکسنانها تحت سرپرستی وزارت آموزش و مهدکودکها تحت نظر وزارت بـهداشت و بـهزیستی می باشند. با فرض این قضیه که باید تسهیلاتی به منظور تأمین رشد و آموزش کافی برای هر نوزادی فراهم شود ، پیشنهادی در مورد ادغام این دو نوع مؤسسه داده شد ، و دولت مرکزی اقداماتی چند به منظور هماهنگی این دو وزارتخانه ارائه داده است ، که بر ارائه برنامه های آموزشی و مربیّان مشترک و تغییر ساعتهای مراقبتی بوده

است .
با این وجود، زمانی که تفاوت در عملکردها و نقشهای این دو مؤسسه مدّ نظر قرار گرفت ، روشن شد که ادغام این دو، کار زیاد آسانی نیست . امید آن میرود که آژانسهای دولتی زمینه را برای اجرا فراهم آورند و این بتواند هماهنگ با شرایط محلّی به اجرا در آید. در سال ۱۹۹۱، وزارت آموزش دوره های آموزش ضمن خدمت پیش دبستانی را به منظور ارتـقاء روشهای تـدریس و دوره های کودکستانی ارائه داد و در حال ارتقاء آموزش حین خدمت برای معلّمانیست که به تازگی واجد شرایط شده اند. وزارت آموزش ‌، هم چنین ،‌ رهنمودهای برنامه ریزی شده ای به منظور ارائه آموزش کودکستانی به کلیه کودکان پیش دبستانی، یعنی کودکان سه ساله ، آغاز کرده است،‌و در نظر دارد آموزش کودکستانی را بیشتر و بیشتر بهبود بخشد.نگرانی در مورد آموزش پیش دبستانی رو به افزایش است ، و تعداد مؤسساتی که با این آموزش مواجه هستند ‌، اندک باقی می ماند . شکاف بسیار گسترده ای در شهریه‌ دریافتی مؤسسات خصوصی و مؤسسات دولتی وجود دارد ، و بار بر دوش والدین سال به سال افزایش می یابد . ساعات مراقبت نیز هماهنگ با ساعت کار مادران نیست . جلسات بررسی این نکات توسط والدین برگزار می شود.
نرخ ثبت نام ناخالص
درحال حاظر۴۹کودکستان ملی ۶۰۵۳۰کودکستان دولتی (دولت محلی )و۸۰۵۲۴کودکستان خصوصی وجوددارندکه درسراسرژاپن قرارگرفته اند.تقریباَ۱۰۸میلیون کودک ۳سال یابزرگتردراین کودکستان‌هاثبت نام می‌کنند.جداازکودکستان‌ها،مهدکودک‌های دولتی ،خصوصی ،نوع مشهوردیگری ازآموزش پیش دبستانی وجوددارندکه درسراسرژاپن یافت می‌شوند.
این روز‌ها،۲۲۰۴۳۹مهدکودک (از۱۹۹۸)وجوددارندکه ازکودکان ۰تا۵ساله نگهداری می‌کنند.ازآنجاکه تعدادمادران کارمندسال به سال افزایش می‌یابد،

نقش مهدکودک‌ها درجامعه ژاپن مهمترومهمترمی شوند.درسال۱۹۹۷،کل تعدادکودکان پیش دبستانی(۰تا۶سال)۷۰۷۶۹۰۰۰۰بودکه ۲۱۰۲%آنهادرمهدکودک‌هاثبت نام کرده بودند و۲۳% در کودکستان‌ها.
از خانواده‌‌هایی که درآن فقط پدران شغل تمام وقت دارند،۹۰۵%کودکان در مهدهای کودک روزانه حاضر می شوند،درحالی که ۲۴۰۶%کودکان به کودکستان می‌روند.
ازسوی دیگر، ازخانواده‌‌هایی که مادروپدرهردوشغل تمام وقت دارند،۴۸%کودکانشان رابه مهدکودک‌های روزانه می‌فرستند درحالیکه ۱۶۰۳%کودکانشان رابه کودکستان می‌فرستند.
این ارقام نشان می‌دهدکه مهدکودک‌های روزانه ازتعدادبیشتری ازکودکان مراقبت

می‌کنندتاکودکستان‌هاوهنوزدرمیان خانواده ‌های بادرآمدمضاعف متقاضی بیشتری دارند.
آموزش پایه
ساختار آموزشی
تعداد دانش آموزان مدارس ابتدایی ومقدماتی متوسطه طی سال۱۹۹۸، به ترتیب ۵۰۰/۶۶۳/۷ و ۶۰۰/۳۸۰/۴ نفر بوده است. کودکان پس از ورود شش سالگی در ماه آوریل وارد دبستان می شوند.سال تحصیلی در ژاپن از ماه آوریل آغاز می‌شود، و این شاید ناشی از این عامل باشد که اول آوریل نشان آغاز سال مالی است. بیشتر مدارس ابتدایی و مقدماتی متوسطه سیستم سه ترمی را بکار می‌برند. نخستین ترم از اول آوریل تا نیمه جولای، دومی از سپتامبر تا آخر دسامبر، و سومی از ژانویه تا آخر مارس می‌باشد. بین این سه ترم، تعطیلات تابستانه، زمستانه و بهاره وجود دارند. بیشتر کالجها و دانشگاهها سیستم دو ترمی را بکار میبرند که شامل ترم آوریل تا سپتامبر تا مارس می باشد.دانش آموزان مراکز آموزشی فوق همچنین در فعالیتهای باشگاهی، کمیته‌های کلاسی، و جلسات کلاسی شرکت می‌کنند. وقت ناهار کودکان مسئول به آشپزخانه میروند و غذای مدرسه را به کلاسها میبرند و میان اعضاء کلاس پخش می‌کنند. بیشتر مدارس ابتدایی و

مقدماتی متوسطه غذای تمام بچه های مدرسه را عرضه می کنند. بعد از کلاسهای روز، بچه ها کلاسها را تمیز می‌کنند، و در فعالیتهای باشگاهی شرکت می‌کنند، در کتابخانه مدرسه و یا در کلاسهای درس خود مطالعه می‌کنند، و پس از آن به خانه میروند. معمولا فعالیتهای باشگاهی پر طرفدار هستند و بچه‌ها فعالیتهایی را داوطلبانه و تحت راهنمایی و سر پرستی معلمان انجام میدهند.فعالیتهای باشگاهی، در مدارس مقدماتی متوسطه بعنوان فعالیتهای آموزشی ویژه

طبقه بندی می شوند، می‌توانند توسط دانش آموزان بعنوان فعالیتهای گروهی داوطلبانه تعریف شوند که تحت نظارت معلمان انجام میشوند. محتوای این فعالیتها بسیار متفاوت و گوناگون می باشد.
کادرآموزشی
به منظور ارائه آن نوع آموزش که در بالا طرحی کلی از آنها داده شد، معلمان باید در زمینه های مختلف دانش آموزان را راهنمایی کنند. در سطح ابتدایی، موسیقی، کلاسهای خانه سازی و امثال آن در کلاسهای بالاتر توسط معلمان متخصص آموزش داده میشوند، در حالی که بیشتر دروس دیگر توسط معلمان تعیین شده برای کلاسی خاص آموزش داده میشوند. با این وجود در سطح مقدماتی متوسطه، معلمان در کلاس خاصی معین نمیشوند، بلکه در اموزش دروس معینی تخصص پیدا می کنند. ساختار سازمانی مدارس معمولا از مدرسه ابتدایی تا مقدماتی متوسطه یکسان است.فعالیتهای سازمان آموزشی بی‌نهایت پیچیده است، و علاوه بر کار تدریس و انجام کارهای دیگر، معلمان باید به خواستهای والدین هم بپردازند.وزارت آموزش و هیئت مدیره های محلی آموزش برای معلمان امکان مشاوره را فراهم می‌آورند و به سازماندهی نشستهای آموزشی کمک می‌کنند.
شرایط آموزشی دانش آموزان ازشهرتا روستا و ازیک منطقه به منطقه دیگرمتفاوت است.مناطق دارای ارتباطات ضعیف وخلاقیت پایین بطور کامل از میان نرفته‌اند. تفاوت شرایط در گزارش علمی نشان داده میشود، و از میان بردن چنین تفاوتهایی بسیار دشوار است. علیرغم تمامی این دشواریها، آرزوی والدین تمام مناطق ژاپن برای راه‌یابی کودکانشان به آموزش عالی بسیار شدید است. این اشتیاق،اغلب توسط رسانه های گروهی تحریک می‌شود وازطریق PTA(انجمن اولیاء و مربیان) منتقل میشود و تاثیر چشمگیری بر آموزش دارد و شاید بتوان آنرا علت جزئی تاکید بیش ازحد برتستها و”امتحان ورودی جهنمی” متداول امروزی دید.
نسبت دانش آموزان به معلمین
تعدادمعلمان تادهه ۸۰بتدریج افزایش یافته است .بااین حال دردهه ۹۰،این تعدادجزدرسطح پیش دبستانی در سایر سطوح آموزشی کاهش یافته است .تادهه ۸۰تعداددانش‌آموزان نیزافزایش نشان می‌دهد.بااین حال ،ازاوایل دهه ۸۰درسطح مدارس ابتدایی ، ازاواخردهه ۸۰،درسطح مقدماتی متوسطه ،وازاوایل دهه ۸۰درسطح تکمیلی متوسطه افت درتعداد دانش آموزان مشهود است.

نسبت دانش آموزان به معلمین دردوره ‌های مقدماتی متوسطه وابتدایی ،دریک سال معین ،بتدریج دردوره ابتدایی از۳۶درسال ۱۹۵۰به زیر۲۰دردهه ۹۰ودردوره مقدماتی متوسطه از۳۰نفردرسال ۱۹۵۵به ۱۷نفردر۱۹۹۷کاهش یافته است .یکی ازدلایلی که این افت این است که تعدادکودکان ابتدایی به سرعت روبه افزایش بوده است .این گرایش انتظارمی رودتاقرن بیست ویکم ادامه یابد .

آموزش ابتدایی
ساختار آموزشی
مقطع آموزش ابتدایی درژاپن حداکثرمدت زمان۶ سال رده های سنی ۱۲-۶ سال به طول می انجامد.این مقطع آموزشی اجباری ورسمی بوده وبا دریافت شهریه ازوالدین کودکان ارائه می گردد. مدت زمان کلاس درس ۴۵ دقیقه است .هدف اصلی مراکزآموزش ابتدایی، ارائه آموزش

عمومی مناسب یا مراحل رشد جسمی وذهنی کودکان است. برنامه های آموزش ابتدایی تا قبل از سال ۱۹۹۲ بر اساس ۶ روز در هفته بود اما از آن سال به بعد به تدریج به ۵ روز در هفته کاهش یافته است. ارتقا به کلاسهای بالاتر در دوره ابتدایی به صورت اتوماتیک است. نسبت دانش آموزان به معلمین در دوره ابتدایی ۴/۱۹ بوده و به پایه های تحصیلی تفکیک نمی گردد. تعداد دانش آموزان در هر کلاس ۴/۲۸ نفر است. طبق آمار سال۱۹۹۹،۱۰۰درصد جمعیت سنی۱۲-۶سال این مقطع را طی می نمایند.
تعداد معلمان زن تعداد کل معلمان تعداد دختران ثبت نامی تعداد کل ثبت نامی تعدادمدارس سال
۲۶۴۵۱۲ ۴۵۲۸۴۹ ۴۵۷۵۰۹۸ ۹۳۷۳۲۹۵ ۲۴۸۲۷ ۱۹۹۰
۲۶۸۶۶۳ ۴۵۳۳۷۹ ۴۴۷۱۳۵۵ ۹۱۵۷۴۲۹ ۲۴۷۹۸ ۱۹۹۱
– – ۴۳۶۹۲۲۱ ۸۹۴۷۲۲۶ ۲۴۷۳۰ ۱۹۹۲

۲۷۸۰۶۰ ۴۶۱۷۲۹ ۴۲۹۳۹۵۸ ۸۷۹۸۰۸۲ ۲۴۶۷۶ ۱۹۹۳
۲۷۶۸۸۷ ۴۶۴۴۳۱ ۴۲۰۲۵۸۳ ۸۶۱۱۲۱۰۶ ۲۴۶۳۵ ۱۹۹۴
۲۶۳۶۲۹ ۴۳۰۹۵۸ ۴۰۸۷۶۵۵ ۸۳۷۰۲۴۶ ۲۴۵۴۸ ۱۹۹۵
۲۶۲۲۳۷ ۴۲۵۷۱۴ ۳۹۵۷۴۱۱ ۸۱۰۵۶۲۹ ۲۴۴۸۲ ۱۹۹۶
برنامه های آموزشی(شوتوکیوایکو(
برنامه های آموزش ابتدایی به دروس عادی (عمومی)،آموزش اخلاق

، و فعالیت‌های ویژه تقسیم می‌شود .از جمله دیگر برنامه ها میتوان از زبان ژاپنی، تعلیمات اجتماعی، ریاضیات، علوم، آموزش زندگی ومحیط زیست،موسیقی، هنر و کاردستی، خانه سازی، و بدنسازی نام برد. برنامه آموزش مدارس ابتدایی زمان کافی برای موسیقی ،هنر و تفریحات جسمانی فراهم می‌آورد. فعالیت‌هایی ویژه نقش مهمی در برنامه کلی آموزش بازی می‌کند و شامل فعالیت‌هایی چون کلوب‌ها،فسیتوال‌ها(جشنواره ‌های)در سطح مدرسه، یارقابت‌ها،مشارکت‌های دانش‌آموزی، ودیگر فعالیت‌های اجرایی توسط دانش‌آموزان می‌باشد.
معلمان میزان قابل توجهی از وقت خود را صرف سازماندهی و حضور در فعالیت‌هایی چون سفر‌های کلاس، نسیتوال‌های سالانه ورزشی وفرهنگی، و مراسم ورودی و فارغ التحصیل می‌نمایند.(لوئیس،۱۹۹۵).سال رسمی تحصیلی برای دانش‌آموزان ابتدایی ۳۵ هفته به طول می‌انجامد هر کلاس ۴۵ دقیقه طول می‌کشد و بعداز بیشتر موضوعات درسی ۱۰ دقیقه زنگ تفریح وجود دارد. تعداد زنگ‌های کلاس درس در هر سال با بالارفتن سطح کلاس افزایش می‌یابد. بعنوان مثال، تعداد زنگ‌های کلاس اولی‌ها تا کلاس سومی ‌ها طبق برنامه زمان بندی بترتیب ۸۵۰ ‚۹۱۰‚ ۹۸۰ می‌باشد، درحالیکه برای کلاس‌های بالاتر از کلاس سوم این برنامه ۱۰۱۵می‌باشد.روزعادی مدرسه از حدود ساعت ۸:۳۰ صبح آغاز می‌شود و کلاس‌هاحدود ۳:۵۰ بعداز ظهر پایان می‌یابند.نشست‌های خودمانی در شروع و خاتمه هر روز برگزارمی‌شوند و بیش از ۲ ساعت در هر روزصرف زنگ تفریح،غذا و نظافت کلاس‌های درس و راهرو‌ها می‌شود.طبق سنت، دانش‌آموزان روز‌های شنبه را نیمه وقت به مدرسه رفته‌اند (تا ساعت ۱۲:۳۰)، اما از آغاز بهار ۱۹۹۵ کودکان ژاپنی دردومین وچ‌هارمین شنبه هر ماه مدرسه نداشته اند.
برنامه های آموزشی
ساعات درسی استاندارد در مدارس ابتدایی ژاپن
موضوعات پایه های تحصیلی
۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶

زبان ژاپنی ۳۰۶ ۳۱۵ ۲۸۰ ۲۸۰ ۲۱۰ ۲۱۰
فعالیت‌های زندگی ۱۰۲ ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵
ریاضی ۱۳۶ ۱۷۵ ۱۷۵ ۱۷۵ ۱۷۵ ۱۷۵
علوم – – ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵
موزیک و کاردستی و خانه سازی ۱۳۶ ۱۴۰ ۱۴۰ ۱۴۰ ۲۱۰ ۲۱۰

تربیت بدنی ۱۰۲ ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵
آموزش اخلاق ۳۴ ۳۵ ۳۵ ۳۵ ۳۵ ۳۵
فعالیت‌های ویژه ۳۴ ۳۵ ۳۵ ۷۰ ۷۰ ۷۰
جمع ۸۵۰ ۹۱۰ ۹۸۰ ۱۰۱۵ ۱۰۱۵ ۱۰۱۵
منبع : مرکز، سوگو، ۱۹۹۱
برنامه های درسی بنا به پایه تحصیلی
تعداد ساعات درسی اختصاص یافته به دروس دوره ابتدایی
پایه ششم پایه پنجم پایه چهارم پایه سوم پایه دوم پایه اول مواد درسی
۲۱۰ ۲۱۰ ۲۸۰ ۲۸۰ ۳۱۵ ۳۰۶ زبان ژاپنی
۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ – – علوم اجتماعی
۱۷۵ ۱۷۵ ۱۷۵ ۱۷۵ ۱۷۵ ۱۳۶ حساب
۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ – – علوم
– – – – ۱۰۵ ۱۰۲ محیط زیست
۷۰ ۷۰ ۷۰ ۷۰ ۷۰ ۶۸ موسیقی
۷۰ ۷۰ ۷۰ ۷۰ ۷۰ ۶۸ نقاشی و کاردستی
۷۰ ۷۰ – – – – خانه داری
۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۲ ورزش
۳۵ ۳۵ ۳۵ ۳۵ ۳۵ ۳۴ اخلاق
۷۰ ۷۰ ۷۰ ۳۵ ۳۵ ۳۴ فعالیتهای ویژه
فعالیتهای ویژه عبارتنداز : ساعتهای مشاوره ، مناسبتهای خاص ورزشی ، جشنها ، بازدید های علمی و فعالیتهای باشگاهی
استاندارد ‌های آموزشی
طبق نظر معلّمان مدرسه ابتدایی ماتسو، بسیاری از مدارس ابتدایی در حال طرح ریزی استاندارد‌های مدارس خود مطابق با برنامه آموزشی جدید منبوشو می‌باشند.برنامه جدید آموزشی منبوشو ارزیابی مثبت (هیوکا [۱] ) دانش‌آموزان را در عوض ارزیابی منتقدانه (هیوتل [۲] ) ایجاب می‌کند فضای هیوکا اینست که شما در جستجوی بخش خوب، مشخص کردن بخش‌های مورد شناخت ضروری است عقیده بر اینست که این مسئله به دانش‌آموزان می‌انجامد که نگرش‌های

مثبت تری در مورد یادگیری را وسعت می‌بخشند در گذشته اینگونه بود که در محاسبه شما دانش‌آموزان را وادار می‌کردید تمام انواع محاسبات را انجام دهند، و آنوقت آن‌ها را بر اساس نمرات تقسیم می‌کردید زمانی بود که دانش‌آموزان فقط می‌توانستند نیمی از مسائل را در یک تست مث

لاً مسئله‌ای درست حلّ کنند در حال حاضر فرق کرده است با طرز فکر جدید ما هم دانش‌آموزانی را که دقیقه برای حل مسئله می‌خواهند می‌شناسیم و هم آنانی را که دقیقه وقت می‌خواهند. این نکته استاندارد‌های جدید ارزیابی است .مدرسه ابتدایی ماتسو استاندارد‌های خود را بر اس

اس برنامه آموزشی منبوشو طرح ریزی کرده و از مقیاس نمره دادن سه نقطه‌ای استفاده می‌کند استاندارد‌های مدارس توسط کمیته ‌های آموزگاران ایجاد شد هشت کمیته وجود داشت، یک کمیته برای هر موضوع درسی موجود در برنامه آموزشی این کمیته ‌ها متنی به نام گزارش ارزیابی استاندارد بوجود آوردند که جزئیات سطوح اکتسابی مورد نیاز به منظور کسب هر یک از سه نمره حروفی A ، B و C را شرح می‌داد.

ارزیابی تحصیلی
به علّت عدم وجود امتحان ورودی برای مدارس مقدماتی متوسطه، آموزش ابتدایی در ژاپن به جهت امتحان ورودی پایه‌ریزی نمی‌شود. یک ملّم دبستان گفت که اگر آن‌ها دانش‌آموزان را برای امتحان آماده می‌ساختند، هدف از آموزش ابتدایی گم می‌شد مدارس ابتدایی دوستی هیچ کلاس فوق العاده یا تدریس ویژه‌ای برای دانش‌آموزانی فراهم نمی‌آورند که امتحان ورودی مدارس راهنمایی خصوصی را میدهند امّا با این وجود، معلّمان ابتدایی ممکن است به این دانش‌آموزان توصیه ‌هایی در مورد مطالعه در منزل (کاتی گاکوشو [۳] ) ارائه دهند یا آنان را تشویق به اینکار کنند سیا ست یکی از مدارس ابتدایی شهر کیتا اینست که مشق شب را ممنوع میداند. امّا معلّمان از کودکان انتظار دارند که درس آنروز را مرور کرده و درس بعدی را نیز مطالعه کنند معلّمان هم چنین موضوعاتی جهت مطالعه دانش‌آموزان دارای انگیزه پیشنهاد می‌کنندبا وجودیکه نگرانی در مورد آماده سازی دانش‌آموزان ابتدایی در امتحانات وجود ندارد. امّا معلّمان ابتدایی مکرراً از دانش‌آموزان امتحا ناتی بعمل می‌آورند هدف از این تست‌ها ارزیا بی دانش‌آموزان و کارآیی دروس است تست‌ه

ا هر تا هفته یکبار توسط آموزگاران انجام میشوند و جهت تکمیل آن‌ها به دانش‌آموزان حدود دقیقه فرصت داده میشود دانش‌آموزان در مقایسه با دیگر دانش‌آموزان و بر طبق عملکردشان در این تست‌ها طبقه بندی نمی‌شوند، امّا به آن‌ها نمره ‌هایی معمولاً در سه مقیاس (A ،B، و C) داده

میشود. آموزگاران از این نمرات برای محاسبه نمرات ترم و برای کارنامه استفاده می‌ کنند.ما دریافتیم که تست‌های هوش استا ندارد (تست‌های IQ ) نیز در مدارس ژاپن اجرا می‌شوند. در سطح ابتدایی، به‌عنوان مثال، معلّمان گزارش میدادند که به دانش‌آموزان کلاس‌های دوّم، چهارم و ششم تست‌های هوش گروهی داده می‌شود. هدف از این تست‌های هوش، طبق گفته یک معلّم ابتدایی، تعیین همبستگی و ارتباط نزدیک کلاس و نمرات تست‌های هوش جهت کمک به تعیین اینست که آیا دانش‌آموزان با استعداد بالقوه خود عمل می‌کنند یا نه. با این حال، این معلّم مؤکدّاً تصریح کرد که او از این تست‌های هوش به هیچ طریق دیگری استفاده نکرده است. این معلّم ابتدایی اظ‌هار داشت که نمرات تست‌های هوش هرگز به والدین گزارش نمی‌شوند، چون والدین دانش‌آموزان دارای نمرات بالا امکان دارد کودکان خود را به مطالعه در خانه وادارند و والدین دانش‌آموزان با نمرات پایین امکان دارد ناراحت شوند .
توسعه آموزشی
سیستم آموزش پایه درسطح ابتدایی توسط اصلاح قانون آموزش ابتدایی در سال ۱۹۰۰ برقرار گردید. در آن هنگام ،‌آموزش پایه ۴ ساله بود، اما در سال ۱۹۰۷ تا ۶ سال افزایش یافت. انصاف است بگوییم که بنیانگذار آموزش ابتدایی اجباری موری ارینوری بود ؛ او در سیاست آموزشی خود بر تحصیلات دانشگاهی تأکید داشت. درصد کودکانی که در مدارس ابتدایی حضور می‌یافتند، در طول

ده سال از ۱۸۹۰ تا ۱۹۰۰ به شدت افزایش پیدا کرد. علت افزایش حضور در مدرسه، صنعتی شدن کشور به شکلی روز افزون در این دوره و آگاهی مردم از ضرورت آموزش بود. نرخ حضور در مدرسه در سال ۱۸۹۰، ۶۵ درصد پسران و کمتر از ۳۱ درصد دختران بود که در سال ۱۹۱۰، این نسبت به

ترتیب تا ۹۴ درصد و بیش از ۹۷ درصد افزایش یافت. از آن به بعد، حضور در مدرسه به حدود ۱۰۰ درصد رسید، و در نتیجه بیسوادی از میان رفت. صنایع کارخانه‌ای در ژاپن رشد سریعی کرد. در نتیجه جنگ جهانی اول و از دهه ۱۰ تا دهه ۲۰ گرایش شدیدی به جهانی شدن دموکراسی در زمینه آموزش ابتدایی وجود داشت. تلاش همه جانبه آموزش نوین توسط سازمان‌های مختلف و تحت تأثیر جنبش‌های معاصر در آمریکا و اروپا بشدت ادامه یافت. اگر چه در این دوره عده‌ای خوا‌هان توسعه آموزش پایه بودند، اما این اصلاحات آموزشی تا بعد از جنگ جهانی دوم تحقق نیافت .
آموزش متوسطه
ساختار آموزشی
آموزش متوسطه ( ملی و خصوصی) شامل : ۳ سال دوره مقدماتی متوسطه ، و ۳ سال آموزش تکمیلی متوسطه می باشد.مقطع آموزش متوسطه خود از ۲مقطع تحت عناوین مقدماتی و تکمیلی متوسطه متشکل می گردد.مقطع آموزش مقدماتی متوسطه حداکثرمدت زمان۳سال رده های سنی ۱۵-۱۲ سال به طول می انجامد.این مقطع آموزشی اجباری ورسمی بوده وبا دریافت شهریه ازوالدین کودکان ارائه می گردد. مدت زمان کلاس درس ۵۵ دقیقه است .هدف اصلی مراکزآموزش

مقدماتی متوسطه، ارائه آموزش عمومی متناسب درسطح مقدماتی متوسطه متناسب با مراحل رشد جسمی و ذهنی دانش آموزان است.نسبت دانش آموزان به معلمین در دوره ابتدایی ۹/۱۶ بوده و به پایه های تحصیلی تفکیک نمی گردد.تعداددانش آموزان درهر کلاس ۴/۲۸ نفراست.مقطع تکمیلی متوسطه مدت زمان۳سال بین رده های سنی۱۸-۱۵ سال به طول می انجامد.این مقطع

آموزشی غیراجباری ورسمی بوده وبا دریافت شهریه ارائه می گردد. ورود به مدارس مقدماتی متوسطه دولتی با سهمیه هیئت مدیره آموزش محلی می باشد ، اما ورود به مدارس ملی و خصوصی توسط امتحان صورت می گیرد . تعدادی از مدارس خصوصی آموزش پیوسته ۶ ساله ارائه می دهند که دوره های مقدماتی و تکمیلی متوسطه را در بر می گیرد. دردومین وسومین سال دوره مقدماتی متوسطه، حضوردرجوکوJuku( مدارس خصوصی آمادگی) امتحانات معمول می باشد.
سه نوع دوره تکمیلی متوسطه وجود دارد که : تمام وقت، پاره وقت و مکاتبه ای می باشند. ورود به دوره تکمیلی متوسطه توسط امتحان یا گزینش صورت می گیرد. در سال ۱۹۸۸ نوع جدیدی مدرسه به نام دبیرستان با سیستم واحدی افتتاح گردید.دوره های دبیرستانی می توانند به دوره های عمومی، حرفه ای، و دوره های ترکیبی(غیر حضوری) مکاتبه ای طبقه بندی شوند. مجموع ثبت نام در دبیرستانها، شامل سه دوره، و بالغ بر ۶۰۰/۲۵۸/۴ نفر درسال ۱۹۹۸ بوده است.دانش آموزان دوره عمومی حدود۶/۷۳ درصد و دانش آموزان دوره حرفه ای۴/۲۶ درصد را تشکیل میدهند.
سال اول دبیرستان برای آموزش عمومی دانش آموزان در نظر گرفته می شود. در سال دوم، دروس به دوره های آماده سازی جهت کالجها و دوره های حرفه ای تقسیم میشوند.در سومین سال، دوره های آماده سازی کالج به علوم انسانی و اجتماعی، علوم و فنی تقسیم می شود. از اینرو حتی در دبیرستانهای عمومی هم در زمان فارغ التحصیلی سه دوره وجود دارد. دوره های حرفه ای ساعات کمتری را برای موضوعات فرهنگی می گذراند، و طبیعتا بر موضوعاتی تاکید دارند که به منظور حرفه های معینی جهت گیری شده اند.دانش آموزان به هنگام ورود به مقطع تکمیلی متوسطه ۱۵ ساله هستند و تصمیم می گیرند که دوره عمومی یا حرفه ای و یا دوره مکاتبه ای (غیر حضوری)را بگذرانند و چون این مسئله ای نیست که معلمان مسئول یا مشاوران هم بتوانند تصمیم بگیرند، مسئله دشوار ترمیشود. عواملی چون سوابق و شرایط مالی خانواده دانش آموزان مدنظر قرار می گیرد.
با وجودیکه شانس اخذ وام از انجمن بورسیه ژاپن برای کسانی که مشکل مالی دارند،آسان است اما این وام هزینه های مالی لازم را تامین نمی کند. برخی از دبیرستانهای ژاپن سیستم پاره وقت فوق العاده ای برای جوانان کارمند دارند. دوره های پاره وقت اساسا شبها و بر اساس دوره های ۴ ساله ارائه می شوند. بعکس دوره های عادی روزانه، بعلت محدود بودن ساعتهای شبانه، زن

گهای تفریح بی اندازه کوتاه است. چون دانش آموزان از محل کار روزانه خود به مدرسه می آیند، دبیرستانهای پاره وقت سیستم عرضه غذا(در این مورد شام) دارند. از آنجا که دانش آموزان معمولا بعد از ساعت ۹ شب مدرسه را ترک می کنند، زمانی برای باشگاههای فوق برنامه باق نمی ماند. از اینرو فعالیتهای باشگاهی بعنوان یکی از موضوعات عادی در برنامه آموزشی مدارس شبانه در نظر گرفته می شوند.معلمان دبیرستانهای پاره وقت باید دوره های روش های ویژه تدریس را دیده باشند، چون دانش آموزان پاره وقت، زمان کافی جهت آماده سازی و دوره دروس خود ندارند. اما با وجود این، دانش آموزان پاره وقت بطور کلی نسبت به دانش آموزان روزانه تجربه اجتماعی غنی تری دارند و مشتاق یادگیری و آمیزش تجربیات خود با مطالعاتشان هستند.در نوامبر ۱۹۸۸، که قانون آموزشی مدارس، به شکلی جزئی بازنگری شد، زمان تکمیل دوره های آموزش متوسطه پاره وقت و دوره های تطبیقی از چهار سال” به سه سال” کاهش یافت.
نرخ دانش آموزان و معلمین مراکز آموزش مقدماتی و تکمیلی متوسطه طی سالهای۱۹۹۴-۱۹۹۰
تعداد معلمان زن تعداد کل معلمان تعداد دختران ثبت نامی تعداد کل ثبت نامی سال
۱۹۷۴۸۶ ۶۵۸۵۶۹ ۵۴۱۸۶۶۷ ۱۱۰۲۵۷۲۰ ۱۹۹۰
۲۰۳۲۸۰ ۶۶۳۲۱۵ ۵۲۴۸۰۴۸ ۱۰۶۷۶۸۶۶ ۱۹۹۱
۱۶۷۶۸۶ ۵۶۷۱۴۶ ۵۰۵۴۰۲۲ ۱۰۲۵۵۳۳۷ ۱۹۹۲
۲۳۰۶۷۷ ۶۹۵۷۰۷ ۵۰۱۳۱۲۷ ۱۰۲۰۲۵۱۰ ۱۹۹۳
– – ۴۸۵۲۲۱۷ ۹۸۷۸۵۶۸ ۱۹۹۴
مدارس متوسطه

هدف مدارس متوسطه پرورش اساس آموزش فراهم شده درمدارس مقدماتی متوسطه وفراهم آوردن آموزش عمومی وتخصصی متوسطه مناسب باسطح رشدذهنی وجسمی کودکانی است که مقطع مقدماتی متوسطه رابه اتمام رسانده اند.سه نوع دوره تکمیلی متوسطه وجود

دارد:
. تمام وقت
. پاره وقت
. مکاتبه‌ای غیرحضوری
دوره تمام دقت سه سال طول می‌کشد،درحالی که دوره ‌های پاره دقت ومکاتبه‌ای بیش ازسه سال به طول می‌انجامند .دوره ‌های پاره دقت دونوع هستند:دوره ‌های روزانه ودوره ‌های شبانه .اکثریت دوره ‌هایی ازاین قبیل شب‌ها ارائه می‌شوند.
درسال ۱۹۹۹،سیستم انتخابی جدیدی ازآموزش متوسطه ارائه شد .تحت این سیستم که به منظوروسعت دادن میزان گزینش ‌های آموزش متوسطه ارائه شد،انتخاب آموزش در۶ساله مداوم ازمقطع مقدماتی تا تکمیلی متوسطه امکان پذیر است..این سیستم تازه تاسیس درقرون آتی پربارترخواهدشد.ازسال ۱۹۶۰مؤسسات دیگری نیزافزوده شده‌اند.درسال ۱۹۶۱،دوره مکاتبه‌ای افزوده شدتاراهی اضافی برای گرفتن دوره ‌های متوسطه رافراهم آورد.درسال ۱۹۶۲،دانشکده ‌های فنی به منظورارائه دوره پنج ساله آموزش فنی حتی به فارغ التحصیلان دوره مقدماتی آغازبکارکردند.بعلاوه کالج‌های ویژه آموزشی ومدارس چندمنظوره هم دوره ‌های حرفه‌ای ،فنی یادیگردوره ‌هارامطابق بانیاز‌های عملی زندگی ارائه می دهند.
مدارس عالی
مدرسه عالی موسسه ای است که آموزش آزاد نیمه حرفه ای را به مدت ۲یا۳ سال به فارغ التحصیلان مقطع منوسطه ارائه می دهد. هدف مدارس عالی ارائه دوره کامل آموزش می باشد، اما برای آنهایی که خواهان انتقال به کالج یا دانشگاههای ۴ ساله هستند، راه باز است.بعلت ویژگیهای مدارس عالی، از سال ۱۹۹۷ به بعد ۲/۹۲ درصد آنها توسط نهادهای غیر دولتی عمل می کنند و ۲/۹۵ درصد کل دانشجویان مدارس عالی دختران هستند. مدارس عالی از دید بسیاری از این دانشجویان اغلب بعنوان فرمی از آمادگی جهت ازدواج می باشند.ازسال ۱۹۹۷ به بعد، تعداد مدارس عالی در ژاپن در ۵۹۵ مدرسه ثابت ماند و تعداد دانشجویان ۷۵۰/۴۴۶ نفر بود.دانشجویان متخصص در ادبیات و علوم انسانی و اجتماعی سه برابر دانشجویان متخصص علوم و مهندسی می باشند.از یک سو، مدارس عالی موسساتی هستند که آموزش حرفه ای لازم جهت اشتغال را ارائه میدهند ، اما از سوی دیگر نقش جدیدی در زمینه آموزش بزرگسالان و نیز در اشاعه أموزش دانشگاهی ایفا می کنند.
اخیراً ، به موجب اصلاحات آموزشی ژوئن ۱۹۹۱ ، استانداردهای تاسیس مدارس عا

لی مورد بازبینی قرار گرفت.تا آن زمان ، دروس آموزشی انتخابی، میان آموزش عمومی ، بهداشت و تربیت بدنی و موضوعات تخصصی تقسیم میشد ، اما با اصلاحات جدید به مدارس عالی اجازه اعمال اختیارات داده شد.با ابداع دوره های مناسب با نیازهایشان ، تقسیمات قدیمی میان دوره ها از میان برداشته شد. بعلاوه، تعداد موضوعات درسی مورد نیازجهت فارغ التحصیلی بطور ثابت بیش از۶۲ واحد درسی میباشد، وهرکالج مطابق با اهداف خود سیستمی مخصوص به خود دارد.استانداردهای جدیدی هم تجویز شده اند که مدارس عالی را قادر میسازند تا به اصلاحات آموزشی و تحقیقاتی خود ادامه دهند.سرانجام قانون آموزش مدارس اصلاح شده و فارغ التحصیلان مدارس عالی درحال حاضر این امکان را دارند که خود را “اعضا وابسته ” بنامند.
برنامه های آموزشی
تعداد ساعات درسی اختصاص یافته به دروس دوره مقدماتی متوسطه
پایه سوم پایه دوم پایه اول مواد درسی
۱۴۰ ۱۴۰ ۱۷۵ زبان ژاپنی
۷۰ ۱۴۰ ۱۴۰ علوم اجتماعی
۱۴۰ ۱۴۰ ۱۰۵ ریاضیات
۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ علوم
۳۵ ۳۵ ۷۰ موسیقی
۳۵ ۳۵ ۷۰ هنرهای زیبا
۱۰۵ ۱۰۵ ۱۰۵ بهداشت و ورزش
۷۰ ۷۰ ۷۰ کاردستی و خانه داری
۳۵ ۳۵ ۳۵ اخلاق
۳۵ ۳۵ ۳۵ فعالیتهای ویژه
۱۴۰ ۱۰۵ ۱۰۵ دروس انتخابی
درمقطع تکمیلی متوسطه برنامه های درسی به۳نوع عمومی،تخصصی وتلفیقی تقسیم میشوند.
دردوره عمومی دانش آموزان بایددروس بیشتری رادرزمینه های فنی یا حرفه ای اخذ نمایند.
دردوره تلفیقی دانش آموزان میتوانند دروس خودرا به طورتؤامان هم درزمینه های علمی و هم در زمینه های فنی و حرفه ای اتخاذ نمایند.دردوره تکمیلی متوسطه دروس انتخابی زیادی پیش بینی شده است که مدارس بر حسب تمایل وانتظارات دانش آموزان تعدادی از آنها را ارائه می کنند.علاوه بر این برنامه درسی به سه صورت تمام وقت ، پاره وقت و مکاتبه ای ارائه می شود که طول دوره تحصیلی در دوره های پاره وقت و مکاتبه ای معمولاً بیش از سه سال است.
ارزیابی تحصیلی
همانطور که قبلاً متوجه شدیم، پایه‏‌ها و رتبه‏‌های کلاس درمدارس ژاپن توسط ترکیبی از امتحانات اصلی و تست‌های جزئی که درکلاس انجام می‏شوند تعیین می‏شوند.
امتحانات دوره‏‌های اصلی نیز نیروی محرّک پوشش برنامه درس دانش‏آموزان و آمادگی آنان برای امتحانات ورودی کالج می‏باشند. همانند مدراس راهنمایی، امتحانات دوره‏ی معمولاً شامل امتحانات نیم ترم و پایان تریم برای دو یک ا زسه ترم طول سال تحصیلی می‏باشند. دانش‏آموزان دبیرستان میجی، بعنوان مثال، از گذراندن پنج امتحان دور‌های و سه تست تخصصی در هر سال گزارش می‏دارند. تست‌های تخصصی در پایان تعطیلات طولانی برنامه‏ریزی شد‌هاند ومطالب جدید و قدیم را در برمی‏گیرند. به این فضاکه دانش‏آموزان باید مطالب جدید را مطالعه کنند و مطالب قدیم را نیز در طول تعطیلات بلند مدت مرور کنند، امّا دانش‏آموزان اقرار کردند که برای این امتحانات زیاد مطالعه

نکرد‌ه‌اند.معلّمان از گرفتن تست‌های جزئی ( شوتزوتو)‌به منظور نشان دادن سطح مهارت دانش‏آموزان در مفاهیم گزارش میدهند بعنوان مثال تمرین بخش ریاضی در دبیرستان آراتا اینست که یک یا دو امتحان جرئی درمیان امتحانات اصلی گرفته میشود. هدف از این امتحانات اینست که دانش‏آموزان را وادار به حفظ “ تکنیک‌های حل مسئله” کنند و مهارت آنان را در مطلبی که در

درصد نمره و امتحانات جزئی بقیه را تشکیل میدهند. دیگر دپارتمان‌های دبیرستان آراتا اضافه پرداخت‌های گوناگونی برای امتحانات اصلی و تست‌های جزئی اتخاذ کرد‌هاند.
تست‌های جهت‏یابی که برنامه مدرسه مقدماتی متوسطه را پوشش میدهند با آغاز دبیرستان در مورد تمام دانش‏آموزان که به تازگی درکلاس دهم پذیرفته شد‌ه اند اجرا می‏شوند.
مدرسه از نتایج امتحان برای رده بندی دانش‏آموزان ورودی استفاده می‏کند و این رده‏بندی‌ها توسط مدرسه و به منظور توصیه به دانش‏آموزان در زمینه‏‌هایی که ضعیف هستند استفاده میشوند. این تست‌ها توسط بورد‌های آموزشی منطق‌های برای کّل ناحیه تمجید می‏شود نتایج در چارچوب منطق‌های و جهت مقایسه مدارس مورد استفاده قرار می‏گیرند.اکثریت فارغ‏التحصیلان دبیرستان انتظار ندارند که در کالج یا دانشگاه ثبت نام کنند،و از اینرو امتحان ورودی دانشگاه را نمی‏گذرانند. با این حال، امتحانات دیپلم در مورد تعدادی ا زموضوعات حرف‌های در دسترس هستند، و توسط کارفرما‌های سراسر ژاپن شناخته میشوند. این تست‌ها بخصوص برای دانش‏آموزانی مفید هستند که از دبیرستان‌های حرف‌های یا دبیرستان‌های علمی رده پایین می‏باشند. امتحانات دیپلم، مهارت در برنامه‏‌های منبوشو برای موضوعات حرف‌های را تست می‏کنند و در بسیاری از موارد، کاملاً دشوار هستند.فارغ‏التحصیلان دبیرستان ژاپن که به دنبال حضور در دانشگاه هشتند معمولاً نیاز دارند که امتحان متمرگز که امتحانی است از نظر قالب‏بندی مشابه امتحان ورودی دبیرستان را بگذرانند. امتحان متمرکز، که از سؤالات چند گزین‌های تشکیل شده، مشابه امتحانات در آمریکا می‏باشد. با این حال دانشگاه‌های ژاپن معمولاً دانش‏آموزان را براساس امتحان متمرکز می‏پذیرند و توجهی به نمرات دبیرستان و نامه‏‌های توصی‌های ندارند.
امتحان متمرکز دوبار در سال اجرا می‏شود، در پایان ماه فوریه و در اوایل مارس. دانش‏آموزان امتحان متمرکز را در دانشگاهی میدهندکه خوا‌هان پذیرش در آن هستند. امتحان متمرکز مشابه امتحانات ورودی دبیرستان پنج موضوع علمی اصلی را در بر می‏گیرد. با این حال دانش‏آموزان د راین سطح دروس انتخابی بیشتری دارند. به جای انگلیسی ممکن است امتحان فرانسه یا آلمانی را بدهند. برای علوم اجتماعی، ممکن است یکی از دروس زیر را انتخاب کنند: آموزش اخلاق سیاست / اقتصاد، تاریخ ژاپن، تاریخ جهان، جغرافیا، یا جامعه‌معاصر.

انتشار کتاب‌های راهنمای آمادگی جهت امتحان متمرکز صفت خصوصی بزرگی را در ژاپن تشکیل میدهد. کل بخش‌های کتابفروشی‌های بزرگ به این کتب راهنما اختصاص می‏یابند، که معمولاً قیمت آن‌ها بیشتر ا ز۱۰ دلار نیست. با وجودیکه امتحان متمرکز، امتحانی منفرد و ملّی است، کتب راهنمای آمادگی برای تمام دانشگاه‌هایی نوشته میشوند که امتحان ورودی دارند، چون پیش‏نیاز‌ها با توجه به دانشگاه یا دانشکده متفاوت می‏باشند.
در امتحان متمرکز، رشته علوم به سه بخش تقسیم میشود: در بخش اول، فیزیک یا عل

وم زیست شناسی ممکن است انتخاب شوند. د ربخش دوم، دانش‏آموزان باید بین شیمی یا دیگر علوم انتخاب کنند. و در بخش سوم تمام دانش‏آموزان امتحان زیست‏شناسی را میدهند.هر دانشگاه و دانشکد‌های تصمیم می‏گیرد که کدام موضوعات را در پذیرش خود مورد تأکید قرار دهد در نتیجه، برخی از دانش‏آموزان گزارش میدارند که اساس انتخاب امتحان دانشگاه را با در نظر گرفتن موضوعات مورد تأکید در امتحانات قرار می‏دهند.امتحان ریاضی در امتحان متمرکز به دو بخش ریاضی او ریاضی۲ تقسیم میشود، که هر کدام ۶۰ دقیقه طول میکشند و ۱۰۰ نمره دارند. هر بخش خود به سه بخش تقسیم میشود. دانش‏آموزان باید تمام سه بخش را در ریاضی ۱ کامل کنند و دو بخش از سه بخش ریاضی ۲ را انتخاب نمایند. هریک از این بخش‌هاشامل مقداری مسائل کوتاه هستند.
دانش‏آموزان دو موضوع ریاضی و انگلیسی را بعنوان مهمترین موضوعات امتحانات ورودی دانشگاه در نظر می‏گیرند. در نتیجه تشویق میشوند که تلاش زیادی کنند تا در این دو موضوع مهارت یابند. به این دلیل دروس انگلیسی و ریاضی مشهور‏ترین دوره‏‌های جوکو هستند.
امتحان متمرکز منحصر به محتوای برناه درسی منبوشو میباشد. مرکز امتحان ورودی دانشگاه (دایگاکو نیوشی سنتا آ )، که امتحان متمرگز را طراحی می‏کند، امتحان را بررسی میکند تا هماهنگ با برنامه درسی منبوشو و مسائلی را که بر اساس سرفصل‌های پوشش داده نشده در برنامه درسی منبوشو نباشد حذف می‏نماید.دانش‏آموزان ژاپنی به این مسئله گرایش داشت‌هاند که نمرات عمومی خود در امتحانات ورودی را هر ساله بال ببرند از اینرو نمرات با گذشت هر سال به بالاترین نمره نزدیک و نزدیکتر می‏شوند، و انتخاب میان متقاضیان سخت‏تر می‏شود. به منظور تمایز قابل شدن درمیان منقاضیان، امتحان متمرکز مجبور شده است سؤالات را به شکل فزایند‌های مشکل‏تر کند. این سؤالات هنوز براساس برنامه درس منبوشو هستند، امّا به گفته دفترچه راهنمای آمادگی امتحان، “تلفیقی از چند سر فصل ” را شامل میشوند. این روند بخصوص در بخش ریاضی امتحان مشهود است. با این حال، از آنجا که امتحانات فقط برنامه درسی را در برمی‏گیرند، توصیه‏‌های یافته

شده در راهنما‌های آمادگی امتحان ورودی دانشگاه مشابه توصیه‏‌های کتب راهنمای امتحان ورودی دبیرستان میباشند، و آن عبارتست از مطالعه کتب درسی دبیرستان و حّل مسائل زیاد.کالج‌های خصوصی از استفاده از امتحان متمرکز معاف هستنددرگذشته بسیاری از کالج‌های خصوصی از امتحانات مخصوص خود استفاده می‏کردند، که درمورد کالج‌های خصوصی بسیار معتبر حتی مشکل‏تر از امتحان متمرگز بودند. با این حال، به شکل فزاینده دانشگاه‌های خصوصی نیز به سمت امتحان متمرگز برمی‏گردند.تا با طرح کردن مسائل بدون انت‌ها که جهت تعیین واجد شرایط بودن شرکت

کنندگان مستعد برای گذراندن امتحان ورودی کالج مورد استفاده قرار می‏گیرند، به تصمیم گیری درمورد پذیرش کمک نمایند.

تأثیرات منفی امتحانات ورودی
درحالیکه معلّمان ژاپنی امتحانات ورودی را دارای تأثیری مثبت برای ایجاد انگیزه مطالعه در دانش‏آموز میدیند، بسیاری هم احساس میکردند این امتحانات تأثیری منفی بر کیفیت آموزش در ژاپن دارند. فشار‌های امتحانات ورودی باعث مشکلات گوناگون مربوط به مدرسه دیده می‏شوند، که این فشار‌های شامل وابستگی بیش از حد دانش‏آموزان به جوکو ارعاب (‌ایجیه)‌، علائم ویژه زیر بار مدرسه نرفتن (توکوکیوهی) و محل دیگر مشکلات میشود. بعنوان مثال برخی از ژاپنی‏‌ها استدلال میکنند که معلّمان خیال سرگرم آماده‏سازی دانش‏آموزان برای امتحانات ورودی هستند که زمان برای مداخله در موارد ارعاب وضعیت آزادی ندارند. برخی نیز استدلال می‏کنند که، از آنجا که مدارس ژاپن تا حد زیادی در جهت امتحانات حرکت می‏کنند، دانش‏آموزان با مدرسه بیگانه شد‌هاند و از حضور د رمدرسه امتناع می‏ورزند. ژاپنی‏‌ها بسیاری از این روابط را تصادفی فرض می‏کنند و برای شاهدان خارجی مشهود نیستند.مشکلی که مکّرراً توسط معلّمان علوم تذکر داده میشد، فشاری بود که آن‌ها برای پوشش دادن به کّل برنامه درسی تحمّل می‏کنند تا دانش‏آموزان بقدرکافی برای امتحانات‏ورودی آمار باشند. واقعیت این است که تعداد مطالبی که باید آموزش دهیم همان قدر

است یا بیشتر شده است؛ امّا زمان اختصاص داده شده به تدریس رو به کاهش است. تلاش کردن صرفاً به منظور دنبال کردن کتاب درسی تمام انرژی مارا می‏گیرد. اگر همه‌ مطالب کتاب درسی یاد ندهیم، آنوقت دانش‏‏آموزانی که علوم را در امتحان ورودی برداشت‌هاند، دچار وضعیتی رقتّ بارمی‏شوند.در صورتیکه بخواهیم علاقه دانش‏آموز به علوم برابر انگیزانیم، باید زمان آزمایشات را در کلاس درس اجرا کنیم. با این حال، از آنجا که آزمایشات زمان می‏برند و در امتحانات ورودی بر

آن‌ها تأکیدی نیست، معلّمان مجبورند بدون انجام واقعی آزمایشات، دانش‏آموزان را وادار به حفظ نتایج مورد انتظار کنند.کتب درسی از مطالبی جهت تدریس در کلاس و آزمایشات تشکیل میشوند، امّا در آزمایشات باید حذف شوند.
عدم توانایی در انجام آزمایشات طرح‏ریزی شده در برنامه درسی مدارس راهنمایی و دبیرستان نیز عامل ایجاد مشکلاتی بریا آموزش علوم در کالج در نظر گرفته می‏شود در سمپوز یومی درشهر ناکا، که مربیان دبیرستان و کالج را جهت بحث در مورد پیوند کالج و دبیرستان گرد هم آورده بود، چند پروفسور علوم شکایت کردند که وادار شده بودند زمان نامعقولی را در کالج صرف انجام آزمایشاتی کنند که باید در دبیرستان انجام میشدند. آن‌ها از این واهمه داشتند که این به آموزش علوم درجه دو در سطح دانشگاه‌های ژاپن بیانجامد.آموزش ژاپن طوری است که دانش‏آموزان فقط نیاز دارند پاسخ‌های صحیح را بدانند؛ آن‌ها نیاز ندارند که علّت را بدانند یک آزمایش شیمی را در نظر بگیرید که در آن مخلوط به رنگ قرمز درمی‏آید. اگر این مخلوط قرمز نشود، دانش‏آموزان‏نیاز ندارند که درمورد علّت قرمز نشدن مخلوط فکر کنند. تمام چیزی که برای امتحانات باید بدانند اینست که قرمز نشده‏ است به این علّت آموزش ژاپن نمی‏تواند متفکرانی خلاق بوجود آورد، یا کسانی که بتوانند کامپیوتر‌ها را برنامه‏ریزی کنند و فکر نمی‏کنم آموزش علوم در ژاپن خیلی خوب باشد.بسیاری از مربیان نیز فشار‌های امتحانات ورودی را برای آموزش ریاضی در ژاپن زیانبار میدانند.و د رمورد ریاضی، فشار‌هایی وجود دارد که با افزایش سرعت تریس، زمان بیشتری بریا حل مسئل به دانش‏آموزان‏آموزان‏داده میشود. در بعضی دبیرستان‌ها، این مسئله مستلزم اتمام برنامه‌درسی سه ساله در ۲ یا ۲ سال و نیم می‏باشد، و بقیه ساعات دانش‏آموزان‏آموزان در دبیرستان وقف حل مسائل و مرور دوباره جهت آمادگی برای امتحان ورودی کالج می‏شود.
بعضی از معلّمان ریاضی این عقیده را ابراز میداشتند که تأکید بر حّل مسئله برای امتحان ورودی، درک مفاهیم ریاضی را از میان می‏برد.به عبارت دیگر، طبق گفته این معلّمن، امتحان ورودی کالج، با ایجاد نیاز به پوشش دادن به کل برنامه درسی به مشکلات برنامه‌طاقب فرسای ریاضی می‏افزایند، با وجودیکه آن‌ها از این مکان می‏ترسند که دانش‏آموزان نفهمند چه مطالبی پوشش داده شده

است؛ امّا این معلّمان ادعا میکردند که نتیجه این فشار اینست که بسیاری از دانش‏آموزان‏ژاپنی تحمّل برنامه درسی را مشکل می‏یایند و این به از دست دادن علاقه‍شان به ریاضی می‏انجامد. مشخص نیست که آیا چنین کاهشی در علاقه دانش‏آموزان‏ ژاپنی واقعاً روی میدهد یا نه؛ با این حال، درمیان بسیاری از مصاحبه شوندگان این برداشت وجود داشت که است کاهش ردی میدهد.
امتحانات ورودی نیز ممکن است مسائلی برای دانش‏آموزان که به کالج میروندبوجود آورد. سمپوزیوم مربیان کالج و دبیرستان در شهر ناکا در مورد این مسئله بود. شکایتی از سوی پروفسور‌های کالج این بود که معلّمان دبیرستان به دانش‏آموزان قول میدهند که در کالج نباید زیاد کار کنند. آن‌ها معلّمان دبیرستان را متهم به استفاده از این قول جهت قانع کردن دانش‏آموزان ناراضی و بی‏میل به آماده کردن خود برای امتحانات متهم می‏کنند.مشکل دیگری که استادان دانشگاه در این سمپوزیوم به آن اشاره داشتند کار معمول دبیرستان‌ها در عدم تدریس موضوعات معینی بود که بخشی از برنامه درسی منبوشو هستند. بعنوان مثال، از آنجا که احتمالات و آمار در امتحان ورودی دانشگاه نمی‏آیند، دانش‏آموزان زمان لازم برای آمار و احتمالات را حرف دوره دیگر سرفصل‌ها می‏کنند. گروهی از دانش‏آموزان دبیرستان آراتا می‏گفتند که کتب درسی احتمالات و آمار را می‏خرند امّا هرگز آنرا باز نمی‏کنند. معلّم هرگز این سر فصل‌ها را درس نمیدهند چون در امتحان متمرکز نیستند، امّا این کتاب‌ها باید ابتیاع شوند تا پیروی از رهنمود‌های برنامه درسی منبوشو را نشان دهند.
سیستم نمره دهی
سیستم معمول رده بندی در مقطع متوسطه برمبنای مقیاس ۵ می باشد.
بالاترین نمره: ۵
نمره قبولی : ۲
پایین ترین نمره :۱
جنبش اصلاحات
در دهه ۶۰ ، بعد از دوران بازسازی اقتصادی پس از جنگ ، ژاپن بر پایه نوآوریهای فنی و رشد خلاقیّت نرخ رشد اقتصادی بالایی را کسب کرد که این به تغییرات مهمی در ساختار صنعتی و تقاضای کارگر انجامید و طبیعتاً صنعت ، سیستم آموزش را تحت فشار قرار داد تا به این تقاضا جامه عمل بپوشاند.به بیان دقیق تر، فشاری درمورد تغییر شکل سیستم آموزشی موجود و اعتبار بیشتر قائل شدن در مورد تفاوت در استعداد و قابلیتهای فردی وجود داشت. در نتیجه این فشار،

شناختهای چندی شکل گرفتند.تغییر شکل در وحله اول در آموزش دبیرستانی دیده شد. همان طور که قبلاً توضیح داده شد، آموزش اجباری در ژاپن تا پایان مدرسه مقدماتی متوسطه گسترش یافته و آموزش تکمیلی متوسطه اجباری نیست. هدف از اصلاح دانش آموزان دبیرستانی و جوانان هم سنی بود که تحصیلات اجباری خود را کامل کرده بودند. درآموزش دبیرستانی ، هماهنگی و

یکسان سازی دوره های مدرسه ای و آموزش حرفه ای در شرکتها مورد تشویق قرار گرفت. با این حال، این هدف خیلی زود بی نتیجه ماند و خنثی شد .درصد دانش آموزانی که به دبیرستان می رفتند از۹۰ درصد تجاوز کرد، امّا اکثریت چنین دانش آموزانی خواهان دنبال کردن دوره های آموزش عمومی بودند، و تعداد دانش آموزان دوره های فنّی و بازرگانی و نیز تعداد دانش آموزان پاره وقت به نحوی بارز زیر این هدف باقی ماند.مدارس چند منظوره و مدارس آموزش حرفه ای (مدارس آرایشگری مردانه و زنانه، تغذیه، خیاطی غربی و ژاپنی، ککتابداری و غیره ) نیز مورد تشویق قرار گرفتند. بسیاری از مدارس چند منظوره تا سطح مدارس آموزش ویژه ارتقاء یافتند، و تعداد دانش آموزان حاضر در چنین مدارسی- بویژه آنها که نیاز به تکمیل آموزش دبیرستانی بعنوان پیش نیاز پذیرش دارند، سال به سال افزایش یافته است. شهرت آنها، بخصوص با کاهش امکانات شغلی،از این ناشی شود که دانش آموزان را قادر می سازند مهارتهای پیشرفته فنّی را بیاموزند و در نتیجه بر امکانات کسب شغلی خوب بیافزایند.
تأکید بر قابلیت و توانایی، که در طول دوره رشد اقتصادی بالا به شکلی گسترده مورد حمایت قرار گرفته بود، بعنوان تأکیدی، بر کشف و انتخاب دانش آموزا مستعد تعریف شد، و آموزش بر مبنای توانایی و استداد بعنوان طبقه بندی دانش آموزان به منظور برآورده ساختن تقاضای کار صنعت درک شد. از اینرو اصلاح آموزشی که براساس تقاضای صنعت انجام شده بود، نیازهای آموزش فنی را هرچه بیشترمنعکس میکرد.با این وجود، در مورد دو موضوع آموزش و صنعتی کردن ایده های

گوناگون مطرح شد. در ابتدا که صنعتی سازی نیاز به نوآوریهای فنّی داشت، در تغییر شکل آموزش،‌تأکید اساسی خود را بر آموزش دبیرستانی قرار داد. از سوی دیگر، یک دیدگاه،‌ صنعتی سازی را بعنوان شرایط فرضی در نظر می گرفت و اصرار می ورزید که آموزش مناسب باید در سایه این شرایط تأمین شود. به این معنا که صنعتی سازی بر تمامی جنبه های اجتماعی تأثیر دارد،

و آگاهی فرهنگی وسیع تر و گسترده تری جهت هماهنگ سازی با این تأثیر مورد نیاز است. بار دیگر، هدف اوّلیه آموزش دبیرستانی مشاهده نمی شود. این تفاوت عقاید، مسئله دشوار و مهمّی را روشن می سازد و آن چگونگی حلّ مشکل جنبه های انسانی، ‌اجتماعی، و مادّی صنعتی سازی می باشد. در این نقطه ، جا دارد مفاهیم پشت این نقطه نظرات در مورد اصلاحات آموزشی را روشن سازیم.تغییرات در ساختار اجتماعی توسط رشد بالای اقتصادی بوجود آمد و به تغییرات اساسی در رشد کودکان و جوانان انجامید توسعه شهری و صنعتی سازی،‌ آلودگی،‌ و ویرانی محیط زیست و خالی از جمعیت شدن جوامع کشاورزی را ببار آورد.تأثیرات منفی رقابت جدی و فزاینده در امتحانات ورودی به نام توانایی علمی درحال حاضر علّت مهم نگرانی عده کثیری شده است. مسئله ای که در حال حاضر مورد سؤال است اینست که جامعه، خانه و مدرسه چگونه باید بازسازی شوند تا محیطی مناسب برای رشد کودکان فرهم آورند.
این نخستین باری است که نگرانی عمومی تا چنین حدی افزایش یافته است و به روشهایی گوناگون، گواهی بر اصلاحات آموزشی می باشد .کسانی که می گویند آموزش باید مستقیماً تقاضای صنعتی سازی را منعکس نماید ارزش بالایی برای نقش آموزش در دست یابی به جامع صنعتی شده امروز ژاپن قائل می شوند. از این رو وضع اخیر مشکلات آموزشی – بویژه مسائلی چون بزهکاری، خشونت درمدرسه، ترک تحصیل و غیره مسئله بسیار مهمی درنظر گرفته میشود .در سال ۱۹۸۴ ، یک مجمع مشاوره ای ویژه مستقیماً به نخست وزیر گزارش داد تا اصلاحات آموزشی به مقیاس وسیعی در نظر گرفته شوند. نکته کلیدی اصلاحات،‌ جان تازه بخشیدن به آموزش مدرسه می باشد، و آزادی بیشتری مورد نیاز است تا سیستمی استوار و یکپارچه و توسعه یافته

را جایگزین نماید و نیازهای جامعه ای در سطحی عالی را برآورده نمود. آنانی که خواهان تغییر شکل بیشتری هستند،‌ تصریح می کنند که عنصر بی نظیر رقابت آزاد باید در آموزش مدارس گنجانده شود ، به این معنا که سیستم ثابت ۳-۳-۶ باید تغییر شکل داده شود؛ محدودیتهای تأسیس مدارس برداشته شده، و آموزش اساساً توسط مدارس بخش خصوصی ارائه شود. مقدمه اصول تغییر شکل و رقابت در هر زمینه‌ آموزشی هماهنگ با تغییراتی چون اجازه جهش یک ساله یا تکراریکساله به دانش آموز و سازماندهی کلاسهای درس براساس استعداد ، و اصلاح سیستم رسمی آموزش کشور از جمله پیش نیازهای اصلاحات می باشد.از سوی دیگر ، آنانی که ادّعا می کنند مشکلات فعلی آموزش از انقیاد آموزش به تقاضای صنعت ناشی شده است ، حرکتهای جدید اصلاحی را هم مورد انتقاد قرار میدهند. آنان تصریح می کنند که اصلاحات ایجاد شده به چنین نحوی کاری نمی کند جز گنجاندن اصول رقابت آزاد در آموزش کودکان و تقاضای جامعه صنعتی شده و تغییر شکل داده، و این کاریست که تا به حال انجام شده است، و مدّعی هستند که این مسئله فقط روند موجود ویران سازی را تسریع خواهد کرد .این منتقدان بر این باوردند که ریشه علّت مشکلات جاری آموزش دراین عامل نهفته است که مفاهیم کلّی أموزش پس ازجنگ
(قوانین آموزشی و قانون اساسی) زاپن را به سر منزل مقصود نرسانده است و ادعا می کنند که در حال حاضر نوع اصلاحات مورد نیاز باید در جهت تلاش بیشتر به منظور حفظ و اجرای این مفاهیم باشد .با در نظر گرفتن مشکل آموزش دبیرستانها ، گروه قبلی، هماهنگ با سیاست تغییر شکل جدّی و قاطع خود ، از سیستم انتخاب موضوع حمایت می کنند ،‌که بر سازماندهی کلاسها براساس مهارت و استعداد،‌ و تغییر سیستم مدرسه تاکید دارد.
بعکس گروه اخیر فکر می کنند که انتخاب آزاد موضوعات می تواند پس از برآورده شدن چند شرط باشد، امّا می ترسند که این مسئله بعنوان ابزار تقسیم دانش آموزان به نخبه و غیر نخبه عمل کند. این گروه مدّعی هستند که آنچه بیشتر مورد نیاز است،‌ ارتباط تشکل یافته با برنامه درسی دوره مقدماتی متوسطه،‌ و ملغی کردن انتقال دانش آموزان به مقطع تکمیلی متوسطه براساس نمرات امتحان وروردی آنان می باشد. آنان تصریح می کنند که کلّ این مسئله می تواند توسط تأسیس مدارس مقدماتی و تکمیلی متوسطه پیوسته حاصل شود.هر دو گروه موافقند که مشکل اصلی در مراحل پایانی آموزش متوسطه نهفته است. تأثیرات بد رقابت در امتحانات ورودی و آموزش براساس فرمول مورد استفاده جهت ارزیابی این نمرات به بارزترین نحو در این مرحله ظاهر می شوند. تفاوت عقیده در این است که آیا راه حل باید در تغییر شکل دوره ها جستجو شود ، یا در تأمین آموزش

متوسطه برای تمامی دانش آموزان.
در ریشه این اختلافات،‌ این مشکل اساسی وجود دارد که وقتی بیش از ۹۰ درصد دانش آموزان دوره مقدماتی متوسطه راهی مراکز تکمیلی متوسطه هستند،‌ آموزش عمومی باید به به چه شکل باشد .در ماه مارس ۱۹۸۹ ، “دوره های آموزشی” تمامی مدارس ازپیش دبستانی گرفته تا تکمیلی متوسطه توسط وزارت آموزش بازنگری شد. اهداف اصلی طراحی“دوره های آموزشی ” جدید ایجاد شرایطی بود که مردم را قادر سازد تا خود را با تقاضای جامعه ای تطابق دهن که به سمت اطلاعات و جهانی شدن گرایش دارد ،‌و نیز آنها را قادر به رهبری زندگی مستقل تری سازد. جهت نیل به این هدف، آنان به دنبال آموزش کامل تر و بی کم و کاست تری هستند که پرورش دهنده انسانهایی قوی تر و با ملاحظه تر، و اشاعه دهنده استقلال است و در عین حال استحکام بخش ارزشهای اساسی و مشوّق فردیت و احترام به سنّتها و فرهنگ میباشد.از سال ۱۹۹۲ به بعد، آموزش اجتماعی و دوره های علوم دو کلاس اولیه مدرسه ابتدایی جایگزین درس ترکیبی جدیدی بنام تجزیه زندگی شدند. امید میرفت از طریق این موضوع درسی جدید یعنی “تجزیه زندگی” ، کودکان نسبت به محیط بلا فصل خود و محیط زیست طبیعی خود آگاهی پیدا کنند،‌ و این با کشف آنها به انحاء مختلف و اینکه در این روند رسم و رسومات و مهارتهای لازم زندگی را آموخته و کاری اساسی برای استقلال بعدی خود برقرار میسازد، فراهم می شود. این موضوع درسی، جدایی از انتقال یک سویه و ساده مهارتها و دانش را نشان میدهد که در روش سنّتی آموزش ژاپن مشاهده میشد.
آموزش ژاپن هم چنین باید خود را با ماهیت به سرعت رو به تغییر جامعه ای وفق دهد که به شکل روزافزونی اطلاعات گرا میشود. با این هدف،‌ در گنجاندن کامپیوترها در مدارس و توسعه نرم افزار آموزشی پیشرفتهایی حاصل شده است که از طریق آن به متدهای جدید انتقال اطلاعات

دسترسی پیـدا می شود. امید میـرود که این موضوع مدارس را مؤثـرتر سـازد و در عیـن حال شـرایط لازم ( توانایی استفاده از سیستمهای اطلاعاتی) جهت قادر ساختن کودکان امروزی به زندگی در جامعه آینده با شبکه های اطلاعاتی فوق مدرن را نیز بهبود بخشد.روش جدیدی نیز در آموزش دبیرستانی مورد نیاز است ، روشی که بیشتر از هماهنگی صرف با نیازهای تغییر شکل دانش آموزان باشد، چون با رشد سریع تعداد آنها ، توانائیها و استعدادهایشان نیز به سرعت تغییر شکل میدهند.در سراسر ژاپن ، اصلاحات امکان پذیر شده است و به مسئولین مختلف آموزشی

فرصت بیشتری در مورد اعمال روشهای امتحان و آزادی عمل در انتخاب داوطلبان تکمیلی متوسطه داده شده است. مسئولین آموزشی بیشتری با استفاده از سیستم جدید فارغ التحصیلی دست به تأسیس دبیرستان میزنند. با این وجود ، در حال حاضر این اقدامات نمی توانند بعنوان برآورده کردن کامل نیازهای تغییر شکل دانش آموزان توصیف شوند و پیشنهادات زیادی در مورد اصلاحات

مطرح شده که ساختار برنامه های آموزشی در سطح دبیرستان را تا جایی که ممکن است تغییر پذیر می سازند،ارائه دهند. در میان اینها درخواستهایی در مورد بازنگری دروس ( یعنی تأسیس دوره مکاتبه ای ترکیبی، شامل هر دو موضوع عمومی و فنّی / حرفه ای) ، و ایجاد دوره های جدید فنّی / حرفه ای چون علوم اطلاعات ، بهداشت و توریسم وجود دارند .به علاوه ، به موازات سیس

تم جدید ، نوع جدید سیستم آموزش تکمیلی متوسطه ۶ ساله مورد توجه قرار گرفته است ، که هدف آن تشویق رشد مداوم فردی دانش آموز می باشد