فایل ورد کامل گزارش کارآموزی شبکه؛ بررسی علمی تجربه‌های عملی، طراحی زیرساخت و نقش آن در مدیریت فناوری اطلاعات

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 فایل ورد کامل گزارش کارآموزی شبکه؛ بررسی علمی تجربه‌های عملی، طراحی زیرساخت و نقش آن در مدیریت فناوری اطلاعات دارای ۵۲ صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد کامل گزارش کارآموزی شبکه؛ بررسی علمی تجربه‌های عملی، طراحی زیرساخت و نقش آن در مدیریت فناوری اطلاعات  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل گزارش کارآموزی شبکه؛ بررسی علمی تجربه‌های عملی، طراحی زیرساخت و نقش آن در مدیریت فناوری اطلاعات،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن فایل ورد کامل گزارش کارآموزی شبکه؛ بررسی علمی تجربه‌های عملی، طراحی زیرساخت و نقش آن در مدیریت فناوری اطلاعات :

شبکه‌ چیست‌؟

شبکه‌ مجموعه‌ای‌ از سرویس‌ دهنده‌ها و سرویس‌ گیرنده‌های‌ متعددی‌ می‌باشد که‌به‌ یکدیگر متصل‌ هستند.
در این‌ بین‌ سرویس‌ دهنده‌ها (server) نقش‌ سرویس‌ دهنده‌ و خدمات‌ دهی‌ وسرویس‌ گیرنده‌ها (Client) نقش‌ سرویس‌ گیرنده‌ یا همان‌ مشتری‌ را بازی‌ می‌کنند.

انواع‌ شبکه‌:

شبکه‌ها را می‌توان‌ به‌ دو دسته‌ی‌ «شبکه‌های‌ محلی‌» LAN و شبکه‌های‌ بزرگ‌تر از آن‌(WAN) تقسیم‌ کرد.

شبکه‌های‌ محلی‌: Local Area Network

این‌ نوع‌ شبکه‌ها به‌ شبکه‌های(‌ (LAN) معروف‌ هستند. شبکه های محلی معمولا میزبان ۲ تا ۲۰کامپیوتر و در غالب Work Group میباشند. سرعت این نوع شبکه بسیار زیاد است (معمولا ۱۰۰MB Per Sec) و می توان حجم داده های بالا را در مدت بسیار کم انتقال داد.

شبکه‌های‌ گسترده‌: Wide Area Network

این نوع شبکه ها به شبکه های WAN معروف هستند. این شبکه ها بزرگتر از شبکه های LAN و اغلب برای امور عمومی از آن استفاده می شود.
ازجمله این شبکه ها میتوان شبکه های VAN و یا شبکه های بزرگتر مانند Internet و.. را نام برد

سرعت انتقال داده ها در این نوع شبکه ها نسبت به LAN (در ایران) بسیار ناچیز میباشد. این سرعت به خاطر استفاده از خطوط ۵۶K است. البته می توان با استفاده از خطوط DSL یا ISDN و یا بی سیم Wire Less سرعت این ارتباط را به اندازه ,۲۵۶ k , 512 kیا بالاتر افزایش داد.

Internet Protocol: IP

IP یک‌ عدد ۳۲ بیتی‌ (bit) است‌ که‌ پس‌ از اتصال‌ به‌ شبکه‌(; , Internet , LAN) به‌ ما

متعلق‌ می‌گیرد.
شکل کلی IP را می توان به صورت http://www.xxx.yyy.zzz در نظر گرفت که با هر بار اتصال به اینترنت به صورت Dial Up این عدد تغییر می کند.
به عنوان مثال در حال حاضر IP ما ۲۱۳۱۵۵۵۵۱۰۴ است اما در اتصال بعدی ممکن است این عدد به ۲۱۳۱۵۵۵۵۲۰ تغییر کند.

IP چه کاربردی دارد؟

IP به عنوان یک شناسنامه در شبکه است و کاربردهای بسیاری دارد .برای توصیف کامل IP نیاز به شرح TCP/IP است که بعدا به آن اشاره خواهیم کرد.
همان طور که در جامعه شناسنامه وسیله ای برای احراز هویت ماست و بدون آن جزو آن جامعه محسوب نمی شویم ، IP نیز وسیله ای برای شناسایی ما در شبکه است و امکان اتصال به شبکه بدون آن وجود ندارد.

به طور مثال هنگامی که در شبکه مشغول چت (Chat) هستیم ، کامپیوتر شما دارای یک IP می باشد. و جملاتی را که شما تایپ می کنید به وسیله مسیر یابها (Router ) مسیر یابی (Routing) شده و به کامپیوتر شخص مقابل میرسند و متنی را هم که شخص مقابل تایپ میکند روی IP شما فرستاده می شود.

خط فرمان در ویندوز چیست؟

خط فرمان یا همان “Command Prompt” در ویندوز نوعی شبیه ساز سیستم عامل Dos در ویندوز است که فایلهای اجرایی “exe,com” در آن اجرا می شود.
خط فرمان ویندوز دستورات بسیار زیاد و کاربردی دارد که به مرور زمان انها را خواهیم آموخت.
دسترسی به خط فرمان در ویندوز:
دسترسی به خط فرمان به دو روش میسر است.
روش اول : روی Start Menu کلیک کرده و گزینه Run را انتخاب می کنیم . سپس در پنجره ظاهر شده اگر ویندوز شما ۹۸/ME باشد عبارت “Command” و اگر ۲۰۰۰/۲۰۰۳/XP باشد عبارت “CMD” را تایپ می کنیم هم اکنون محیط Command Prompt در جلوی شما قرار دارد!
روش دوم : با طی کردن مسیر Start> Programs>Accessories و کلیک کردن برروی Command Prompt این محیط برای شما باز میشود.

چگونه IPخود را بدست آوریم :
برای بدست آوردن IP خود در سیستم عامل ویندوز کافی است همان طور که در بالا توضیح داده شد به محیط Command Prompt رفته و عبارت ” IPCONFIG ” را تایپ کنیم.
به طور مثال پس از اجرای دستور به نتایج زیر می رسید :

Windows IP Configuration

Ethernet adapter :
IP Address. . . . . . . . . : 213.155.55.232
Subnet Mask . . . . . . . . : 255.255.255.0
Default Gateway . . . . . . : 213.155.55.232

فعلا تنها به سطر IP Address توجه کنید (Default Gateway و Subnet Mask) بعد

ا برسی خواهد شد. ملاحظه میکنید که IP ما۲۱۳۱۵۵۵۵۲۳۲ است.

آدرسهای IP به چند دسته تقسیم می شوند؟

آدرسهای IP به پنج کلاس A,B,C,D,E تقسیم می شوند. از بین این کلاسها تنها کلاسهای A,B,C کاربرد دارند که به شرح آنها می پردازیم .

کلاس A :

تمام IP هایی که www آنها (در درس قبل شکل کلی IP را به صورت http://www.xxx.yyy.zzz معرفی کردیم) بین ۱ تا ۱۲۶ است ، جزو کلاس A محسوب می شوند.
به عنوان مثال : ۱۱۲۱۰۵۷۱۳ یک IP کلاس A است. این کلاس ویژه پایگاهای بزرگ اینترنتی است.

کلاس B :

تمام IP هایی که WWW آنها بین ۱۲۸ تا ۱۹۱ می باشد را شامل می شود. مانند IP ی ۱۷۲۱۵۵۵۵۷۳ که جزو کلاس B است.

کلاس C :

این کلاس تمام IP هایی که WWW آنها بین ۱۹۲ تا ۲۲۳ است را شامل می شود: مانند ۲۱۳۱۳۳۵۲۱۳۸ که جزو کلاس C محسوب می شود.

تحلیل IP :

همان طور که گفته شد IP یک عدد ۳۲ بیتی است. هم اکنون این گفته را کاملتر شرح داده و مطلب را بازتر می کنیم(

درک این قسمت از مطلب نیازمند دانستن مفاهیم Bit و Byte است . این در حقیقت واحدهای اندازه گیری حافظه کامپیوتر هستند که در پایین آنها را شرح می دهیم :
BIT: به کوچکترین واحد اندازه گیری حافظه کامپیوتری می گویند.
Byte: به مجموع ۸ بیت ، یک بایت می گویند.
بنابر این نتیجه می گیریم ۳۲ بیت همان ۴ بایت در مبنای اعشاری (مبنای ۱۰ ) است و برای این که کامپیوتر اعداد را در مبنای ۲ در نظر می گیرد آن را به صورت Binary (مبنای ۲ ) می نویسیم.
برای اینکه این مفاهیم را بهتر متوجه شوید آنها را در جدول برسی می کنیم.

IP از چند قسمت تشکیل شده است؟

IP از دو قسمت Net ID و Host ID تشکیل شده است و مقادیر بیت ها در این دو قسمت در کلاسهای مختلف IP متفاوت است. Net ID در واقع شناسه شبکه و Host ID شناسه میزبان در IP است.

برسی Net ID در کلاساهی مختلف:

Net ID در کلاس A به صورت http://www.0.0.0 یعنی تنها www را شامل می شود.

در کلاس B به صورت : http://www.xxx.0.0 است یعنی http://www.xxx در واقع Net Id می باشد.
و در کلاس C به صورت : http://www.xxx.yyy.0 است یعنی NetID ..

کلاس A :
Net ID هشت بیت است و Host ID آن ۲۴ بیت که مجموعا ۳۲ بیت می شود.
این کلاس می تواند ۱۶۷۷۷۱۴ میزبان (Host) داشته باشد یعنی ۱۶۷۷۷۱۴ IP که زیر مجموعه آن قرار می گیرند. به عنوان مثال http://www.44.4.13 که ۴۴۴۱۳ یکی از میزبان ها (Host) می باشد.

کلاس B :

NetID از هشت بیت به شانزده بیت افزایش می یابد و فضا را برای host ID کمتر می کند، به همین دلیل IP های زیر مجموعه آن به ۵۶۵۳۴ کاهش می یابد. به عنوان مثال IP : http://www.xxx.55.137 که ۵۵۱۳۷ یکی از میزبانهاست .

کلاس C :
NetID باز هم بزرگتر شده و از ۱۶ بیت در کلاس B به بیست و چهار افزایش می یابد و Host ID به کوچکترین مقدار خود یعنی هشت بیت می رسد. این کلاس تنها ۲۴۲ IP را پشتیبانی می ک

ند. به عنوان مثال http://www.xxx.yyy.93 که در آن ۹۳ یکی از میزبانهاست.

نکات مهم درس :
۱- سعی کنید بیشتر در محیط Command Prompt کار کنید تا به آن عادت کرده و دست خود را در اجرای دستورات سریع تر کنید .
۲- با کمی دقت حتما متوجه می شوید که IP ای که www آن ۱۲۷ باشد در هیچ یک از کلاسهای مطرح شده وجود ندارد. در حقیقت IP ی ۱۲۷۰۰۱ از قبل برای کامپیوتر خودمان رزرو شده و به آن Local Host می گویند.
۳- هنگامی که به صورت Dial Up به اینترنت متصل می شوید معمولا IP کلاس C به شما تعلق می گیرد.
۴- توصیه و پیشنهاد برای استفاده از Command Line ویندوز ۲۰۰۰ یا XP است.

مفاهیم اولیه شبکه

شبکه: از به هم پیوستن چند کامپیوتر به یکدیگر و برقراری ارتباط بین آنها یک شبکه تشکیل می گردد.

LAN: به شبکه محلی که در آن کامپیوتر ها نزدیک به هم بوده و ارتباط آنها از طریق Hub ،Switch و یا Wireless باشد اطلاق می شود.

Intranet و Internet: منظور از اینترانت همان شبکه جهانی اینترنت است که در محیط بسته (Lan) پیاده سازی شده و با دنیای خارج از آن ارتباطی ندارد.

Protocol: عبارتست از قراردادی که تعدادی کامپیوتر طبق آن با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و به تبادل اطلاعات می پردازند.

TCP/IP: یک پروتکل جامع در اینترنت بوده و تمام کامپیوترهایی که با اینترنت کار می کنند از آن تبعیت می کنند.

IP Address: در اینترنت هر کامپیوتر دارای یک آدرس IP است. هر IP متشکل از ۴ عدد بوده که با یک نقطه ازهم جدا می شوند. ( مثل ۲۱۷۲۱۹۱۷۵۱۱ ) هر کدام از این اعداد حداکثر می توانند ۲۵۴ باشند. هر IP دارای یک Mask می باشد که از روی آن می توان تعداد IP های یک شبکه محلی را تشخیص داد.

Valid IP: به IP هایی گفته می شود که در اینترنت معتبر بوده و قابل شناسایی باشند.

Invalid IP: به IP هایی گفته می شود که در اینترنت فاقد هویت و غیر قابل شناسایی می باشند. از این IP ها معمولا در شبکه های Lan در صورت نداشتن Valid IP به میزان کافی و یا جهت امنیت شبکه استفاده می شود. از Invalid IP بدلیل نداشتن هویت در اینترنت نمی توان برای اتصال به اینترنت استفاده کرد. بلکه باید از تکنیکهایی مثل NAT یا Proxy استفاده کرد.

Proxy: در مفهوم عامیانه به سانسور کردن سایتها تعبیر می شود. اما از نظر فنی راه حلی است برای اینکه ما بتوانیم از Invalid IP ها برای اتصال به اینترنت استفاده کنیم. در این روش باید یک Proxy Server در شبکه نصب شود. در کل این روش مطلوب نبوده و دارای نقاط ضعف عمده زیر است: ۱- نیاز است که کاربران تنظیمات خاصی را در کامپیوتر خود انجام دهند. ۲- در این روش بسیاری از پروتکلها پشتیبانی نشده و قابل استفاده نیستند.
با این حال برخی از مراکز اینترنتی نظیر دانشگاهها، مؤسسات دولتی و امنیتی و ; برای کنترل بیشتر کاربران خود و گزارشگیری از سایتهای مرور شده توسط هر کاربر از Proxy استفاده می کنند. از جمله نرم افزارهای Proxy Server می توان به Squid، ISA، CacheXpress و . . . اشاره کرد.

NAT: یک تکنیک خوب برای بکارگیری Invalid IP است. در این روش تقریبا تمام پروتکل ها پشتیبانی می شوند و مهمتر اینکه نیاز به تنظیم خاصی بر روی کامپیوتر کاربران نیست. از جمله

نرم افزارهایی که کار NAT را انجام می دهند می توان به ISA و Winroute اشاره کرد.

DNS: پروتکل تبدیل اسم Domain به IP می باشد. در شبکه به دستگاهی که این کار را انجام می دهد DNS Server گفته می شود. (۶۲۲۱۷۱۵۶۲۰۵ = www.yahoo.com )

Routing: اگر کامپیوتری بخواهد با یک کامپیوتر دیگر در اینترنت ارتباط برقرار کند، Packet هایش الزاما از چندین Node (کامپیوتر یا Router ) عبور می کند تا به مقصد برسد. به عملی که یک Node بر روی Packet ها و ارسال آنها به Node دیگر برای رسیدن به مقصد انجام می دهد Routing گفته می شود.

Mail Server: در شبکه به سروری گفته می شود که کار دریافت، ارسال و ن

گهداری Email را انجام میدهد. از جمله نرم افزارهایی که برای Mail Server مورد استفاده قرار می گیرند می توان به MDaemon و Exchange اشاره کرد.

Web Server: به سروری گفته می شود که صفحات Web بر روی آن قرار گرفته و Page های آن از طریق اینترنت قابل دستیابی است.

FTP Server: به سروری گفته می شود که فایلهای مورد نیاز برای Download کردن کاربران بر روی آن قرار گرفته است. و کاربران می توانند فایلهای موجود در FTP Server را Download کنند.

Domain: به نام یک شبکه که منحصر بفرد بوده و در اینترنت Register شده است گفته می شود. مثل www.ilam.ac.ir . یک شبکه می تواند دارای یک یا چند Domain باشد. البته یک شبکه می تواند بدون Domain یا دارای Domain محلی نیز باشد.

Domain Registration: به عمل ثبت Domain گفته می شود. چنانچه شما بخواهید یک Domain برای خود رجیستر کنید ابتدا باید یک نام را که تا کنون در اینترنت استفاده نشده است انتخاب کنید. سپس توسط شرکتهایی که عمل Domain Registration را انجام می دهند آنرا بنام خود به مدت زمان معین Register کنید.

Host: به کامپیوترهای میزبان که صفحات Web یا فایلهای FTP بر روی آن قرار دارند Host گفته می شود.

PC 2 Phone: به امکان ایجاد ارتباط تلفنی بوسیله اینترنت از طریق یک کامپیوتر با

Phone 2 Phone: به امکان ایجاد ارتباط تلفنی بوسیله اینترنت از طریق یک تلفن با یک تلفن دیگر Phone2Phone گفته می شود.

ISP: به مراکز سرویس دهی اینترنت ISP گفته می شود. (Internet Service Provider)

ITSP: به مراکز سرویس دهی Phone2Phone گفته می شود. (Internet Telephony Service Provider)

DVB: به کارت سخت افزاری اطلاق می شود که در یکی از Slot های کامپیوتر قرار می گیرد و بوسیله یک کابل به دیش متصل شده و از طریق آن می تواند Receive کند.

Receiver: یک Device است که به دیش وصل شده و عمل دریافت اطلاعات از دیش را انجام می دهد.

Transiver: یک Device است که به دیش وصل شده و عمل ارسال اطلاعات به دیش را انجام می دهد.

Cache Server: در حقیقت Proxy Server ای است که بتواند هنگام کارکردن کاربران، سایتهای بازدید شده توسط آنها را در خود نگهداری کرده و در صورتی که کاربر دیگری بخواهد همان سایتها را بازدید نماید با سرعت بیشتر و صرفه جویی در پهنای باند پاسخ خود را از طریق Cache Server دریافت کند. وجود Cache Server در شبکه می تواند تا ۵۰ درصد در اندازه پهنای باند صرفه جویی کند و راندمان شبکه را بالا ببرد. (در شرایط بهینه این میزان تا ۶۰ درصد هم افزایش می یابد.) Cache Server هم می تواند سخت افزاری باشد (مثل Cache Force) و هم می تواند نرم افزاری باشد.(مثل: ۱- Squid که تحت Linux و Windows قابل نصب است. ۲- ISA که تحت Win2000 قابل نصب است. ۳- CacheXpress که تحت Linux و اکثر Windowsها قابل نصب است.)

Accounting/Billing: به نرم افزارهای مدیریت کاربران در یک ISP گفته می شود. این نرم افزارها کنترل میزان استفاده کاربران از شبکه اینترنت را برعهده دارند. پر استفاده ترین نرم افزار در این زمینه، NTTacPlus است.

Firewall: هم بصورت سخت افزاری و هم بصورت نرم افزاری وجود دارد و وظیفه آن بالا بردن ضریب امنیتی شبکه به منظور جلوگیری از Hack شدن و سوء استفاده توسط افراد سودجو

می باشد.

Filtering: هم بصورت سخت افزاری و هم بصورت نرم افزاری وجود دارد و وظیفه آن جلوگیری از ورود کاربران به سایتهای غیر مجاز می باشد.

MultiPort : دستگاهی است که معمولا در ISPها مورد استفاده قرار می گیرد. دارای یک کارت PCI بوده و بر روی Mainboard یک کامپیوتر نصب می شود. با نصب MultiPort می توان Comport های یک کامپیوتر را افزایش داد و تعداد زیادی Modem به یک کامپیوتر متصل کرد.

RAS: به کامپیوتری گفته می شود که تعداد زیادی Modem به آن متصل بوده و کاربران می توانند به آن Connect کرده و از اینترنت استفاده کنند.

Access Server: به دستگاههایی گفته می شود که کاربران اینترتنی قادر باشند به آن Connect کرده و از طریق آن به اینترنت دسترسی پیدا کنند.

VOIP Gateway: به دستگاههایی گفته می شود که کاربران تلفنی قادر باشند به آن Connect کرده و از طریق آن با کشورهای مختلف ارتباط تلفنی برقرار کنند.

VOIP Carrier: به تشکیلاتی گفته می شود که با VoIP Gateway از طریق اینترنت در ارتباط بوده و ارتباط های تلفنی بین VoIP Gateway و کشورهای مختلف را برقرار می سازد.

Bridge :

وسیله ایست که دو LAN مختلف یا دو سگمنت از یک LAN را که از پروتوکل ارتباطی یکسانی استفاده می کنند، به یکدیگر متصل می سازد. Bridge توانایی کنترل ترافیک، فیلتر کردن بسته های داده و ; را دارد. توسط Bridge می توان یک LAN با تعداد ایستگاههای کاری زیاد را به سگمنت های کوچکتری تقسیم کرد که در نتیجه هر سگمنت مانند یک شبکه مستقل عمل کرده و برقراری ارتباط ایستگاهها راحتتر انجام می شود. هرگاه دو ایستگاه بطور همزمان اقدام به ارسال بسته های داده در شبکه کنند، تصادم (collision) رخ می دهد که مانع ارسال صحیح داده می شود و هر چه تعداد ایستگاهها بیشتر باشد، احتمال رخ دادن تصادم نیز بیشتر می گردد . Bridge با تقسیم شبکه به چندین سگمنت از احتمال رخ دادن تصادم می کاهد. همچنین اگر پیامی از یک ایستگاه برای ایستگاهی دیگر در همان سگمنت ارسال شود Bridge مانع انتشار پیام در سگمنت های دیگر شده و بار ترافیک سایر سگمنت ها را سنگین نمی کند. .

تجهیزات شبکه:

Repeater:

ساده ترین جزء ارتباطی در شبکه LAN ، که سیگنالهای ارتباطی در کابلها را تقویت یا دوباره سازی می کند، Repeater می باشد. سیگنالهای ارتباطی در طول مسیر کابلها بر اثر عواملی مانند نویز و غیره دچار تغییر شکل و یا میرایی (ضعیف شدن تدریجی) می شوند. یک Repeater آنالوگ می تواند سیگنالهای دریافتی را تقویت نماید، در حالیکه Repeater دیجیتال توانایی بازسازی سیگنالهای دریافتی با کیفیتی نزدیک به کیفیت اصلی را داراست. با استفاده از Repeater ها می توان طول کابلهای داده را افزایش داد و در نتیجه ایستگاههای کاری که در فاصله دورتری (البته تا حد معینی از فاصله) از یکدیگر واقعند را نیز می توان بهم متصل کرد که در نهایت باعث گسترش فیزیکی شبکه می شود.

Router:

وسیله ایست که وظیفه انتقال بسته های داده بین شبکه های مختلف را بر عهده دارد. یک روتر حداقل به دو شبکه LAN ، WAN و یا یک LAN و ISP متصل است. روتر اصطلاحا Protocol Independent است؛ یعنی انتقال بسته های داده بین دو شبکه که از پروتوکلهای مختلف در ارتباطات داخلی خود استفاده می کنند، را نیز به درستی انجام می دهد. روترها در GATEWAY ، یعنی محل ارتباط دو شبکه قرار دارند.
در Header هر بسته داده، مشخصات ایستگاه گیرنده آن مشخص شده است. روتر پس از خواندن آدرس گیرنده، بر اساس جدول مسیریابی و الگوریتم های مسیریابی و با توجه به بار ترافیک شبکه، بسته را از کوتاهترین و کم ترافیک ترین مسیر به مقصد می رساند. روترها برای تشخیص مسیر مناسب، توسط پروتوکلهایی نظیر ICMP با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. دو نوع روتر داریم؛ روتر Static که جدول مسیریابی آن توسط مدیر شبکه مقدار دهی می شود و روتر Dynamic که جدول مسریابی را خودش تنظیم می کند و بطور اتوماتیک آنرا Update می نماید. همچنین این روتر اطلاعات خود را با مسیریاب بعدی مبادله می کند.

Gateway:

Gateway ؛ یک عضو در شبکه می باشد که به مثابه یک ورودی به شبکه ای دیگر است. طبق این تعریف ISP شما که باعث برقراری ارتباط شما با اینترنت می شود یک Gateway است. Gateway می تواند سخت افزاری یا نرم افزاری باشد و وظیفه اصلی آن تبدیل پروتکل ها به یکدیگر است. مثلا اگر شما در یک LAN از پروتکلی خاص استفاده می کنید، برای اتصال به اینترنت احتیاج به Gateway دارید تا این پروتکل را به پروتکل مورد استفاده در اینترنت تبدیل کند. Gateway همچنین به عنوان یک Proxy Server یا Firewall عمل می کند.

Hub:

وسیله ایست دارای چندین پورت که از آن برای اتصال ایستگاههای کاری موجود در یک LAN (اعم از کامپیوتر، پرینتر و;) به یکدیگر استفاده می شود. می توان عملکرد آنرا شبیه یک Repeater چند پورته (Multi Port) دانست. هر ایستگاه توسط کابلی به یکی از پورتهای موجود در هاب متصل می شود و به این طریق اطلاعات ارسالی از یک ایستگاه برای سایر ایستگاهها قابل دسترسی خواهد بود. یک Passive Hub اطلاعات ارسالی از یک ایستگاه را فقط به یک ایستگاه دیگر ارسال می کند ( و نه سایر ایستگاهها ) و در مقابل، Active Hub اطلاعات ورودی را روی همه پورته

ا کپی می کند و بدین ترتیب اطلاعات برای همه ایستگاهها ارسال می شود. استفاده از هاب عمل حذف و اضافه کردن ایستگاهها به شبکه را بدلیل عدم نیاز به پیکربندی مجدد، آسانتر می سازد.

در میان محصولات شبکه, Cisco آشناترین و محبوبترین نام را دارد. محصولات Cisco معمولا” بهترین و مطمئن ترین ابزارهای شبکه هستند. با داشتن یک روتر Cisco بعید است مدیر یک شبکه در حل مسائل و مشکلات خود به بن بست برسد. چرا که Cisco برای هر مسئله ای راه حلی را پیشنهاد کرده است.
ما در اینجا تنها مقداری درباره روترهای Cisco بحث می کنیم و وارد سایر محصولات Cisco نمی شویم.
بدیهی است پرداختن به جزئیات کامل روترهای Cisco نیز امکان پذیر نیست. برای آگاهی کامل از محصولات و هر یک از تجهیزات Cisco می توانید به سایت cisco.com مراجعه نمایید.
امروزه استفاده از روترهای Cisco به منظور برقراری ارتباط کاربران با ISP از جمله رایج ترین روشهای موجود است. علاوه بر این روترهای Cisco می توانند به منظورهای مختلفی نظیر Firewall , Routing , VoIP , ; مورد استفاده قرار گیرند.

روترهای Cisco دارای مدلهای مختلفی بوده که برخی از آنها به اختصار عبارتند از :

Cisco 2511:

این مدل دارای ۱ ماژول Ethernet می باشد.
ــ برای اتصال خط Leased دارای پورت سریال Onboard است.
ــ مــیزان Ram آن۴ الی ۸ مــگابایت می باشد و امکان افزایش را نیز داراست.
ــ میزان Flash آن۸ الی ۱۶ مگابایت بوده و امکان تعویض یا افزایش را نیز داراست.
ــ ماژول نمی توان به آن اضافه کرد. اما می توان ۲ پورت سریال برای اتصال خط Leased یا E1/T1 به آن اضافه کرد.
ــ سرعت Ethernet آن ۱۰ Mb/s می باشد.

Cisco 26XX:

ــ این مدل دارای ۱ پورت یا ۲ پورت Ethernet می باشد.
ــ بــرای اتــصــال خــط Leased به کارت سریال WIC1T یا WIC2T نیاز است.
ــ میزان Ram آن حداقل ۱۶ و حداکثر ۲۵۶ مگابایت می باشد.
ــ میزان Flash آن حـــداقل ۸ و حـــداکثر ۱۲۸ مگابایت می باشد.
ــ حداکثر ۱ ماژول می توان به آن اضافه کرد.

ــ حداکثر ۲ کارت WIC می توان به آن اضافه کرد.
ــ سرعت Ethernet آن ۱۰۰/۱۰ یا۱۰ می باشد.

Cisco 36XX:

ــ این مدل دارای ۱ پورت یا ۲ پورت Ethernet می باشد.
ــ برای اتصال خط Leased به آن به ماژول NM-1FE2W و کارت سریال WIC1T یا WIC2T نیاز است
ــ مــیزان Ram آن ۳۲ مــی باشــد و امــکان افــزایش را نیز داراست.
ــ میزان Flash آن ۸ بوده و امکان تعویض یا افزایش را نیز داراست.
ــ حداکثر ۶ ماژول می توان به آن اضافه کرد.
ــ سرعت Ethernet آن ۱۰۰ می باشد.

Cisco 5300:
ــ این مدل Router نبوده و فقط Access Server می باشد.
ــ دارای ۲ پورت Ethernet است. یکی با سرعت ۱۰ و دیگری با سرعت ۱۰۰ است.
ــ خط Leased نمی توان به آن اضافه کرد.
ــ میزان Ram آن ۶۴ می باشد و امکان افزایش را نیز داراست.
ــ میزان Flash آن ۱۶ بوده و امکان تعویض یا افزایش را نیز داراست.
ــ حداکثر ۳ ماژول می توان به آن اضافه کرد.
ــ حداکثر ۴ خط E1 می توان به آن اضافه کرد. (برای ۱۲۰ خط VoIP همزمان)

Cisco 5350:

ــ این مدل دارای ۲ پورت Ethernet با سرعت ۱۰/۱۰۰ می باشد.
ــ حداکثر ۷ خط E1 می توان به آن اضافه کرد.
ــ دارای دو سریال پورت Onboard است که از آن می توان برای اتصال خط Leased استفاده کرد.
ــ میزان Ram آن ۱۲۸ مگابایت می باشد و امکان افزایش را نیز داراست.
ــ میزان Flash آن ۳۲ مگابایت بوده و امکان تعویض یا افزایش را نیز داراست.
ــ حداکثر ۳ ماژول می توان به آن اضافه کرد.

ــ حداکثر ۷ خط E1 می توان به آن اضافه کرد.

Cisco 1750:

ــ این مدل دارای ۱ ماژول Ethernet می باشد.
ــ به این مدل می توان ۲ کارت WAN اضافه کرد.
ــ مورد استفاده آن فقط به منظور Voice Gateway است.
ــ برای اتصال خط Leased به آن باید ماژول WIC به آن اضافه کرد.
ــ میزان Ram آن۱۶ مگابایت می باشد و امکان افزایش را نیز داراست.

ــ میزان Flash آن ۴ مگابایت بوده و امکان تعویض یا افزایش را نیز داراست.
ــ با استفاده از کارتهای VIC-2FXO می توان از حداکثر ۴ خط به منظور VoIP استفاده کرد.
ــ ماژول نمی توان به آن اضافه کرد.
ــ سرعت Ethernet آن۱۰/۱۰۰ می باشد.

Cisco Vg200:

ــ این مدل دارای ۱ ماژول Ethernet می باشد.
ــ مورد استفاده آن فقط به منظور Voice Gateway است.
ــ اتصال خط Leased به آن ممکن نیست.
ــ میزان Ram آن۱۶مگابایت می باشد و امکان افزایش را نیز داراست.
ــ میزان Flash آن ۴مگابایت بوده و امکان تعویض یا افزایش را نیز داراست.
ــ حداکثر ۱ ماژول می توان به آن اضافه کرد.
ــ سرعت Ethernet آن ۱۰۰/۱۰ می باشد.

همانگونه که گفته شد روترهای Cisco نسبت به سایر روترها قابلیت انعطاف پذیری بیشتری داشته و ماژول های مختلفی می توان بر روی آنها نصب کرد و به منظورهای مختلف از آنها استفاده نمود. از میان انواع ماژولهایی که می توان بر روی روترهای Cisco نصب کرد می توان به موارد زیر اشاره کرد :

NM16AM: ماژول Data برای ۱۶ خط تلفن به همراه ۱۶ مودم Internal با سرعت ۵۶Kb/s می باشد.

NM32A: ماژول Data برای ۳۲ خط تلفن بدون مودم internal می باشد. اگر از این ماژول استفاده شود باید ۳۲ مودم External به روتر وصل شود.

NM16A: ماژول Data برای ۱۶ خط تلفن بدون مودم internal می باشد. اگر از این ماژول استفاده شود باید ۱۶ مودم External به روتر وصل شود.

NM-HDV-2E1: بوسیله این ماژول ۲ خط E1 را می توان به روتر متصل کرد.

NM-HDV-1E1: بوسیله این ماژول می توان ۱ خط E1 به روتر متصل کرد.
NM-HDV-1E1e همانند NM-HDV-1E1 بوده با این تفاوت که DSP Processor آن قوی تر است.

NM-HDV-1T1: بوسیله این ماژول می توان ۱ خط T1 به روتر متصل کرد.

NM-HDV-2T1: بوسیله این ماژول می توان ۲ خط T1 به روتر متصل کرد.

NM-2V: ماژولی است که روی روتر نصب می شود و به آن می توان ۲ کارت FXO یا FXS وصل کرد.

VIC-2FXO: بوسیله این کارت می توان دو خط آنالوگ معمولی را به منظور VoIP به روتر وصل کرد.
VIC-2FXS: همانند FXO بوده با این تفاوت که به ماژول FXO خطوط تلفن شهری (PSTN) وصل می شود اما به ماژول FXS مستقیما” گوشی تلفن وصل می شود.

RAM: روترها هم مثل کامپیوترها دارای Ram مخصوصی بصورت ماژول در ظرفیته

ای ۸ , ۱۶ و ۳۲ و ; مگابایتی می باشند.

Flash: در حقیقت به منزله یک Hard Disk کوچک برای روترها بوده و ظرفیت آن پایین است. Flash و Ram هردو بر روی Board اصلی روتر سوار می شوند.

NM-1FE2W: ماژولی است که معمولا” روی روترهای سری ۳۶۰۰ نصب می شود و یک پورت Fast Ethernet و دو پورت WAN (سریال) به روتر اضافه می کند. (البته کارت WIC1T یا WIC2T هم لازم است)

NM-2FE2W: ماژولی است که معمولا” روی روترهای سری ۳۶۰۰ نصب می شود و دو پورت Fast Ethernet و دو پورت WAN (سریال) به روتر اضافه می کند. (البته کارت WIC1T یا WIC2T هم لازم است)

WIC1T: با اتصال این کارت به روتر یک پورت سریال Wan به روتر اضافه می شود.

WIC2T: با اتصال این کارت به روتر دو پورت سریال wan به روتر اضافه می شود.

ذکر این نکته لازم است که ماژولهایی را که می توان بر روی روترهای Cisco نصب کرد خیلی بیشتر از موارد ذکر شده می باشند. اما عملا” ماژولهای فوق بیش از سایر ماژولها کاربرد دارند.

Cisco IOS: به سیستم عامل روترها IOS گفته می شود. IOS ها برای مدلهای مختلف Router متفاوت بوده و برای هر مدل هم دارای ورژنهای مختلفی است.

انواع راههای ارتباط کاربر به ISP:

خط آنالوگ، خط Leased، خط E1 ،Wireless ،ADSL

هر ISP می تواند برای دستیابی به اینترنت از یک یا چند روش از روشهای زیر استفاده کند.
خط آنالوگ ، خط Leased، خط E1 ،Wireless ، ADSL ، Receive Only Satellite ،Send/Rec Satellite.

انواع دستگاههای ارتباطی که کاربر را به ISP متصل می کند(برای خطوط آنالوگ و E1 ) عبارتند از:

۱- روترهای Cisco: امروزه استفاده از روترهای Cisco به منظور برقراری ارتباط کاربران با ISP از جمله رایج ترین روشهای موجود است.

۲- Multiports: همانگونه که قبلا گفته شد از Multi

port برای افزایش دادن پورتهای Com و اتصال مودمهای External به آنها استفاده می شود. رایج ترین Multiport محصول شرکت Moxa می باشد که دارای دو مدل Desktop (رومیزی) و Rackmount (قابل نصب در Rack ) می باشد. Multiport ها دارای مدلهای ۸پورت، ۱۶ پورت و ۳۲ پورت هستند. از انواع دیگر مولتی پورت می توان به Equinox اشاره کرد.

۳- Moxa Async Server: محصول شرکت Moxa بوده و دارای CPU می باشد و در شبکه مستقیما به Hub وصل می شود. و تعداد زیادی خطوط تلفن به آن وصل می شود و کاربران از طریق آن می توانند به شبکه وصل شوند.

۴- Lucent Max TNT : محصول شرکت Lucent بوده و همانند Router قادر است هم به منظور Access Server برای ISP ها و هم به منظور VoIP Gateway برای ITSP ها مورد استفاده قرار بگیرد. در این دستگاه کلا امکان نصب ۱۰ Module وجود دارد. برخی از این Module ها عبارتند از:

modem, ISDN, VoIP, V.110, and PHS MultiDSP module: support for analog Digital modem module: support for analog modem and ISDN users Analog modem module
Channelized T1/E1
Ethernet module

ضمنا این دستگاه دارای چهار Ethernet با سرعت ۱۰MB/s و یک Ethernet با سرعت ۱۰۰MB/s می باشد. این دستگاه توانایی پشتیبانی از انواع خطوط مخابراتی را دارد. هر ماژول MultiDSP توانایی پشتیبانی از ۹۶ پورت Dialup را دارد. بنابراین اگر ۱۰ مادیول MultiDSP را به Max وصل کنیم توانایی پشتیبانی از ۹۶۰ خط را خواهد داشت!

Lucent Max 3000: این دستگاه هم مانند Max TNT محصول Lucent بوده و دارای مشخصات زیر است:
دارای ۲ WAN برای اتصال خطوط E1 می باشد. ۳۲MB اندازه Ram و ۱۶MB اندازه ظرفیت Flash آن می باشد.

Taicom TopServer: این دستگاه محصول شرکت Taicom بوده و دارای ۳۰ مودم Internal برای اتصال به خطوط آنالوگ می باشد

USRobotics Net Server: این دستگاه هم محصول شرکت USRobotics بوده و از خطوط معمولی و E1 پشتیبانی می کند.

Zyxel ModemPool: محصول Zyxel بوده که حاوی تعداد زیادی مودم است که در یک Box جاسازی شده اند و می توان آنرا به یک کامپیوتر متصل کرده و از آن استفاده نمود. اخیرا یک شرکت ایرانی بنام قاصدک نیز یک ModemPool مشابه بنام Ghasedak را تولید کرده است.

Quintum Tenor: دستگاه تک منظوره ای است که فقط برای VoIP مورد استفاده قرار می گیرد. در انواع متنوع ۲، ۴ و ۸ پورت موجود میباشد.

ChannelBank: دستگاهی است که از آن برای تبدیل خطوط E1 به خطوط تلفن معمولی و بالعکس استفاده می شود.

PSTN: منظور از آن شبکه مخابراتی عمومی می باشد. (Public Switched Telephone Network)

خطوط آنالوگ معمولی: منظور از این خطوط همان خطوط تلفنی معمولی می باشد. نرخ انتقال Data توسط این خطوط حداکثر ۳۳۶ Kb/s می باشد. استفاده از این خطوط برای اتصال به اینترنت در کشورمان بسیار رایج می باشد.

T1: نام خطوط مخابراتی مخصوصی است که در آمریکا و کانادا ارائه می شود. بر روی هر خط T1 تعداد ۲۴ خط تلفن معمولی شبیه سازی می شود. هر خط T1 می تواند حامل ۱۵ MB/s پهنای باند باشد.

E1: نام خطوط مخابراتی مخصوصی است که در اروپا و همچنین ایران ارائه می شود. بر روی هر خط E1 تعداد ۳۰ خط تلفن معمولی شبیه سازی می شود. هر خط E1 می تواند حامل ۲ MB/s پهنای باند باشد. خطوط E1 نمی توانند همزمان هم Dialin باشند و هم Dialout.
در حال حاضر برخی از شرکتها و سازمانهای خصوصی در ایران از E1 برای ارتباط تلفنی خود استفاده می کنند که مشخصه این سیستم ۸ رقمی بودن شماره های این سازمانهاست.

ISDN: اساس طراحی تکنولوژی ISDN به اواسط دهه ۸۰ میلادی باز میگردد که بر اساس یک شبکه کاملا دیجیتال پی ریزی شده است .در حقیقت تلاشی برای جایگزینی سیستم تلفنی آنالوگ با دیجیتال بود که علاوه بر داده های صوتی ، داده های دیجیتال را به خوبی پشتیبانی کند. به این معنی که انتقال صوت در این نوع شبکه ها به صورت دیجیتال می باشد . در این سیستم صوت ابتدا به داده ها ی دیجیتال تبدیل شده و سپس انتقال می یابد .
ISDN به دو شاخه اصلی تقسیم می شود . N-ISDN و B-ISDN . B-Isdn ب

ر تکنولوژی ATM استوار است که شبکه ای با پهنای باند بالا برای انتقال داده می باشد که اکثر BACKBONE های جهان از این نوع شبکه برای انتقال داده استفاده می کنند. ( از جمله شبکه دیتا ایران).
نوع دیگر B-ISDN یا ISDN با پهنای باند پایین است که برای استفاده های شخصی طراحی شده است . در
N-ISDN دو استاندارد مهم وجود دارد. BRI و PRI . نوع PRI برای ارتباط مراکز تلفن خصوصی (PBX ) ها با مراکز تلفن محلی طراحی شده است . E1 یکی از زیر مجموعه های PRI است که امروزه استفاده زیادی دارد . E1 شامل سی کانال حامل (B-Channel ) و یک کانال برای سیگنالینگ ( D-Channel) میباشد که هر کدام ۶۴Kbps پهنای باند دارند.

بعد از سال ۹۴ میلادی و با توجه به گسترش ایتنرنت ، از PRI ISDN ها برای ارتبا

ط ISP ها با شبکه PSTN استفاده شد که باعث بالا رفتن تقاضا برای این سرویس شد. همچنانکه در ایران نیز ISP هایی که خدمات خود را با خطوط E1 ارایه می کنند روز به روز در حال گسترش است .
نوع دیگر ISDN، BRIاست( نوعی که در کیش از آن استفاده شده ) که برای کاربران نهایی طراحی شده است. این استاندارد دو کانال حامل ۶۴Kbps و یک کانال برای سیگنالینگ با پهنای باند ۱۶kbps را در اختیار مشترک قرار می دهد .این پهنای باند در اواسط دهه ۸۰ میلادی که اینترنت کاربران مخصوصی داشت و سرویسهای امروزی همچون HTTP ، MultiMedia ، Voip و ;. به وجود نیامده بود ، مورد نیاز نبود همچنین برای مشترکین عادی تلفن نیز وجود یک ارتباط کاملا دیجیتال چندان تفاوتی با سیستمهای آنالوگ فعلی نداشت و به همین جهت صرف هزینه های اضافی برای این سرویس از سوی کاربران بی دلیل بود و به همین جهت این تکنولوژی استقبال چندانی نشد . تنها در اوایل دهه ۹۰ بود که برای مدت کوتاهی مشترکین ISDN افزایش یافتند . پس از سال ۹۵ نیز با وجود تکنولوژیهایی با سرعتهای بسیار بالاتر مانند ADSL که سرعتی حدود۸Mb/s برای دریافت و ۶۴۰Kb/s را برای دریافت با هزینه کمتر از ISDN در اختیار مشترکین قرار میدهد ، انتخاب ISDN از سوی کاربران عاقلانه نبود.
در حقیقت می توان گفت کهISDN BRI تکنولوژی بود که در زمانی به وجود آمد که نیازی به آن نبود و زمانی که به آن نیاز احساس می شد ، با تکنولوژیهای جدید تری که سرعت بالاتر و قیمت بیشتر داشتند جایگزین شده بود .
Leased Line یا Digital Subscriber Line یا DSL : خطی است که بصورت نقطه به نقطه دو محل را به یکدیگر متصل می کند که از آن برای تبادل Data استفاده می شود. این خط دارای سرعت بالایی برای انتقال Data است. نکته قابل توجه این که در دو سر خط Leased باید مودمهای مخصوصی قرار داد.

خط Asynchronous Digital Subscriber Line یا ADSL: همانند خطوط DSL بوده با این تفاوت که سرعت انتقال اطلاعات آن بیشتر است.

Wireless: یک روش بی سیم برای تبادل اطلاعات است. در این روش از آنتنهای فرستنده

و گیرنده در مبدأ و مقصد استفاده می شود. این آنتنها باید رو در روی هم باشند. برد مفید این آنتنها بین ۲ تا ۵ کیلومتر بوده و در صورت استفاده از تقویت کننده تا ۲۰ کیلومتر هم قابل افزایش است. از نظر سرعت انتقال Data این روش مطلوب بوده اما بدلیل ارتباط مستقیم با اوضاع جوی و آب و هوایی از ضریب اطمینان بالایی برخوردار نیست.

Leased Modem: به مودم هایی گفته می شود که در دو طرف خط Leased قرار می گیرند. از جمله این مودم ها می توان به Patton , Paradyne , WAF , PairGain , Watson اشاره کرد.

انواع Modem :

مودمها دارای انواع مختلفی هستند که مهمترین آنها عبارتند از:

۱- Analog Modems: از این مودمها برای برقراری ارتباط بین دو کامپیوتر (User و ISP) از طریق یک خط تلفن معمولی استفاده می شود. انواع گوناگونی از این نوع مودم در بازار یافت می شود که برخی از آنها عبارتند از: Acorp , Rockwell , Dlink و ; .

۲- Leased Modems: استفاده از این مودمها در دوسر خط Leased الزامی است. مدلهای معروف این نوع مودمها عبارتند از: Patton , Paradyne , WAF , PairGain , Watson

Satellite: به معنای ماهواره می باشد. امروزه بسیاری از ماهواره ها خدمات اینترنت ارائه می کنند. برخی از آنها عبارتند از: Taicom , Sesat , Telestar 12 , EuroAsia Sat
IntelSat 902 , France Telecom , ArabSat

Bandwidth: به اندازه حجم ارسال و دریافت اطلاعات در واحد زمان Bandwidth گفته می شود. واحد اصلی آن بیت بر ثانیه می باشد. هنگامی یک ISP می خواهد پهنای باند خود را چه از طریق دیش و چه از طریق سایر روشها تهیه کند باید میزان پهنای باند درخواستی خود را در قراردادش ذکر کند. معمولا” پهنای باند برای ISPهای خیلی کوچک۶۴KB/s است و برای ISPهای بزرگتر این مقدار افزایش می یابد و برای ISPهای خیلی بزرگ تا ۲MB/s و حتی بیشتر هم می رسد.

پهنای باند بر دو نوع است:

۱- Shared Bandwidth: این نوع پهنای باند ارزان تر بوده و در آن تضمینی برای تأمین پهنای باند طبق قرارداد برای مشترک وجود ندارد. چراکه این پهنای باند بین تعداد زیادی ISP مشترک بوده و همگی از آن استفاده می کنند. بنابراین طبیعی است که ممکن است در ساعات پر ترافیک ISP نتواند از پهنای باند درخواستی خود بهره ببرد.
۲- Dedicated Bandwidth: این نوع پهنای باند گران تر بوده اما در آن استفاده از سقف پهنای باند در تمام ساعات شبانه روز تضمین شده است. زیرا پهنای باند بصورت اختصاصی به مشترک اختصاص یافته است.

Bandwidth Quality: به معنای کیفیت پهنای باند می باشد.کیفیت پهنای باند به دو عامل زیر بستگی دارد:
۱- Ping Time: به مدت زمانی گفته می شود که یک Packet از ISP به مقصد یک Host قوی (مثلا” www.yahoo.com) در اینترنت ارسال شده و پس از دریافت پاسخ مناسب دوباره به ISP باز می گردد. هرچه این زمان کمتر باشد پهنای باند از کیفیت بهتری برخوردار است.
۲- Packet Loss: هنگامی که یک Packet به اینترنت ارسال می شود ممکن است های از دست رفته و مفقود شده به کل Packetها. هر چه این نسبت کمتر باشد پهنای باند از کیفیت بهتری برخوردار است.

مفاهیم اولیه پروتکل TCP/IP

TCP/IP ، یکی از مهمترین پروتکل های استفاده شده در شبکه های کامپیوتری است . اینترنت بعنوان بزرگترین شبکه موجود ، از پروتکل فوق بمنظور ارتباط دستگاه های متفاوت استفاده می نماید. پروتکل ، مجموعه قوانین لازم بمنظور قانونمند نمودن نحوه ارتباطات در شبکه های کامپیوتری است . در این بخش مواردی همچون : فرآیند انتقال اطلاعات ، معرفی و تشریح لایه های پروتکل TCP/IP و نحوه استفاده از سوکت برای ایجاد تمایز در ارتباطات ، تشریح می گردد.

مقدمه :
امروزه اکثر شبکه های کامپیوتری بزرگ و اغلب سیستم های عامل موجود از پروتکل TCP/IP ، استفاده و حمایت می نمایند. TCP/IP ، امکانات لازم بمنظور ارتباط سیستم های غیرمشابه را فراهم می آورد. از ویژگی های مهم پروتکل فوق ، می توان به مواردی همچون : قابلیت اجراء بر روی محیط های متفاوت ، ضریب اطمینان بالا ،قابلیت گسترش و توسعه آن ، اشاره کرد . از پروتکل فوق، بمنظور دستیابی به اینترنت و استفاده از سرویس های متنوع آن نظیر وب و یا پست الکترونیکی استفاده می گردد. تنوع پروتکل های موجود در پشته TCP/IP و ارتباط منطقی و سیستماتیک آنها با یکدیگر، امکان تحقق ارتباط در شبکه های کامپیوتری را با اهداف متفاوت ، فراهم می نماید. فرآیند برقراری یک ارتباط ، شامل فعالیت های متعددی نظیر : تبدیل نام کامپیوتر به آدرس IP معادل ، مشخص نمودن موقعیت کامپیوتر مقصد ، بسته بندی اطلاعات ، آدرس دهی و روتینگ داده ها بمنظور ارسال موفقیت آمیز به مقصد مورد نظر ، بوده که توسط مجموعه پروتکل های موجود در پشته TCP/IP انجام می گیرد.

معرفی پروتکل TCP/IP :

TCP/IP ، پروتکلی استاندارد برای ارتباط کامپیوترهای موجود در یک شبکه مبتنی بر ویندوز ۲۰۰۰ است. از پروتکل فوق، بمنظور ارتباط در شبکه های بزرگ استفاده می گردد. برقراری ارتباط از طریق پروتکل های متعددی که در چهارلایه مجزا سازماندهی شده اند ، میسر می گردد. هر یک از پروتکل های موجود در پشته TCP/IP ، دارای وظیفه ای خاص در این زمینه ( برقراری ارتباط) می باشند . در زمان ایجاد یک ارتباط ، ممکن است در یک لحظه تعداد زیادی از برنامه ها ، با یکدیگر

ارتباط برقرار نمایند. TCP/IP ، دارای قابلیت تفکیک و تمایز یک برنامه موجود بر روی یک کامپیوتر با سایر برنامه ها بوده و پس از دریافت داده ها از یک برنامه ، آنها را برای برنامه متناظر موجود بر روی کامپیوتر دیگر ارسال می نماید. نحوه ارسال داده توسط پروتکل TCP/IP از محلی به محل دیگر ، با فرآیند ارسال یک نامه از شهری به شهر، قابل مقایسه است .برنامه فوق ،داده های مورد نظر جهت ارسال را بگونه ای آماده و فرمت می نماید که برای کامپیوتر مقصد قابل خواندن و استفاده باشند. ( مشابه نوشتن نامه با زبانی که دریافت کننده ، قادر به مطالعه آن باشد) . در ادامه آدرس کامپیوتر مقصد ، به داده های مربوطه اضافه می گردد ( مشابه آدرس گیرنده که بر روی یک نامه مشخص می گردد) . پس از انجام عملیات فوق ، داده بهمراه اطلاعات اضافی ( درخواستی برای تائید دریافت در مقصد ) ، در طول شبکه بحرکت درآمده تا به مقصد مورد نظر برسد. عملیات فوق ، ارتباطی به محیط انتقال شبکه بمنظور انتقال اطلاعات نداشته ، و تحقق عملیات فوق با رویکردی مستقل نسبت به محیط انتقال ، انجام خواهد شد .

لایه های پروتکل TCP/IP
TCP/IP ، فرآیندهای لازم بمنظور برقراری ارتباط را سازماندهی و در این راستا از پروتکل های متعددی در پشته TCP/IP استفاده می گردد. بمنظور افزایش کارآئی در تحقق فرآیند های مورد نظر، پروتکل ها در لایه های متفاوتی، سازماندهی شده اند . اطلاعات مربوط به آدرس دهی در انتها قرار گرفته و بدین ترتیب کامپیوترهای موجود در شبکه قادر به بررسی آن با سرعت مطلوب خواهند بود. در این راستا، صرفا” کامپیوتری که بعنوان کامپیوتر مقصد معرفی شده است ، امکان باز نمودن بسته اطلاعاتی و انجام پردازش های لازم بر روی آن را دارا خواهد بود. TCP/IP ، از یک مدل ارتباطی چهار لایه بمنظور ارسال اطلاعات از محلی به محل دیگر استفاده می نماید: Application ,Transport ,Internet و Network Interface ، لایه های موجود در پروتکل TCP/IP می باشند.هر یک از پروتکل های وابسته به پشته TCP/IP ، با توجه به رسالت خود ، در یکی از لایه های فوق، قرار می گیرند.

• لایه Application
لایه Application ، بالاترین لایه در پشته TCP/IP است .تمامی برنامه و ابزارهای کاربردی در این لایه ، با استفاده از لایه فوق، قادر به دستتیابی به شبکه خواهند بود. پروتکل های موجود در این لایه بمنظور فرمت دهی و مبادله اطلاعات کاربران استفاده می گردند . HTTP و FTP دو نمونه از پروتکل ها ی موجود در این لایه می باشند .
• پروتکل HTTP)Hypertext Transfer Protocol) . از پروتکل فوق ، بمنظور ارسال فایل های صفحات وب مربوط به وب ، استفاده می گردد .
• پروتکل FTP)File Transfer Protocol) . از پروتکل فوق برای ارسال و دریافت فایل، استفاده می گردد .
لایه Transportلایه ” حمل ” ، قابلیت ایجاد نظم و ترتیب و تضمین ارتباط بین کامپیوترها و ارسال داده به لایه Application ( لایه بالای خود) و یا لایه اینترنت ( لایه پایین خود) را بر عهده دارد. لایه فوق ، همچنین مشخصه منحصربفردی از برنامه ای که داده را عرضه نموده است ، مشخص می نماید. این لایه دارای دو پروتکل اساسی است که نحوه توزیع داده را کنترل می نمایند.
• TCP)Transmission Control Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول تضمین صحت توزیع اطلاعات است .

• UDP)User Datagram Protocol) . پروتکل فوق ، امکان عرضه سریع اطلاعات بدون پذیرفتن مسئولیتی در رابطه با تضمین صحت توزیع اطلاعات را برعهده دارد .
لایه اینترنت

لایه “اینترنت”، مسئول آدرس دهی ، بسته بندی و روتینگ داده ها ، است. لایه فوق ، شامل چهار پروتکل اساسی است :

• IP)Internet Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول آدرسی داده ها بمنظور ارسال به مقصد مورد نظر است .
• ARP)Address Resoulation Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول مشخص نمودن آدرس MAC)Media Access Control) آداپتور شبکه بر روی کامپیوتر مقصد است.
• ICMP)Internet Control Message Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول ارائه توابع عیب یابی و گزارش خطاء در صورت عدم توزیع صحیح اطلاعات است .