فایل ورد کامل مقاله علمی درباره رویکرد امام خمینی (ره) در مواجهه با جریان‌های افراطی و تفریطی در عرصه سیاسی و اجتماعی

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 فایل ورد کامل مقاله علمی درباره رویکرد امام خمینی (ره) در مواجهه با جریان‌های افراطی و تفریطی در عرصه سیاسی و اجتماعی دارای ۱۶ صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد کامل مقاله علمی درباره رویکرد امام خمینی (ره) در مواجهه با جریان‌های افراطی و تفریطی در عرصه سیاسی و اجتماعی  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل مقاله علمی درباره رویکرد امام خمینی (ره) در مواجهه با جریان‌های افراطی و تفریطی در عرصه سیاسی و اجتماعی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن فایل ورد کامل مقاله علمی درباره رویکرد امام خمینی (ره) در مواجهه با جریان‌های افراطی و تفریطی در عرصه سیاسی و اجتماعی :

چکیده

افراط به معنای از حد و اندازه تجاوز کردن، زیادهروی نمودن و تفریط به معنای کوتاهی و اظهار عجز کردن در کاری است. آنچه که بین این دو قرار میگیرد، یعنی میانهروی به معنای حد وسط کاری را در پیش گرفتن است. در رویکردها و حوزههای مختلف زندگی اجتماعی از جمله در حوزه دین ، بعضی گروهها و افراد با گرایش و دیدگاه افراطی و برخی با گرایش و دیدگاه تفریطی عمل مینمایند. »در حوزه فلسفه و معرفت شناختی و فهم دینی دو دیدگاه بهطور عمده در طول تاریخ در تعارض و تقابل بوده و هستند. عدهای دیدگاه فردگرایانه به دین داشته و رسالت و تکالیف دینی را محدود به احکام فردی و عبادی می دانند و بر این باورند که کلیه احکام و مبانی عملی دین جنبه فردیت و منافع فردی و شخصی دارد و در نهایت یک نگاه حداقلی به دین دارند. از یک سو خاستگاه فکری این جریان را میتوان در قالب متحجرین ریشهیابی کرد. و از سوی دیگر جریان رویکرد حداقل دینی را افراد متجدد و روشنفکرمب تشکیل میدهند که به مدل اندیشههای سکولار گرایش پیدا کردهاند. اما نگاه دوم، یعنی دیدگاه جمعگرایانه و حداکثر دینی بر این باور است که احکام و مبانی عملی اسلام دارای دوبعد فردی و اجتماعی بوده و برای همه ابعاد نیازهای انسان اعم از بعد مادی و معنوی متناسب با مقتضیات زمان دارای برنامه میباشد و بهطور متعادل همه نیازهای مادی و روحی انسان را در بر میگیرد.)« مزروعی، بیتا).

در باب دوری از افراط و تفریط در هر امری، به ویژه در امر دین و دینداری سخنها رفته است. برای درک عمیق اعتدال و میانهروی در دینداری بهترین الگویی که بتوان سرلوحه عمل قرار داد، اندیشه ها و عملکرد امام خمینی(ره)

میباشد. چرا که اندیشه، گفتار و اعمال ایشان ملهم از آیات قرآن و سیره ائمه(ع) بود و خطمشیهای او را برنامه های دینی تنظیم مینمود.

در این تحقیق برآنیم به این پرسش ها پاسخ دهیم:

-۱ چه گروهها و افرادی به سمت افراط و تفریط در دین رفتهاند؟

-۲ اعتدال از نظر امام(ره) چیست؟

-۳امام(ره) چه نظر و برخوردی با این گرایشها داشته اند؟

کنگره ملی بررسی اندیشههای فرهنگی و اجتماعی حضرت امام خمینی(ره)
۲

در این مقاله سعی شده است که رویکرد و نحوه مواجهه امام(ره) با افراط ها و تفریط ها که در قالب بیانات و رهنمودها به مناسبتهای مختلف بیان شده، همچنین انتقاد از برخی جموداندیشان و متحجرین و مقدس نمایان، سیره صبر و مدارای ایشان در برابر برخی مخالفتها و کارشکنیها و ; بررسی شود.

روش مطالعه در این مقاله به صورت اسنادی میباشد.

امام خمینی(ره) با هوشیاری منحصر به فرد، با درک عمیق از دین، با استفاده از معارف دست اول آن (قرآن و اهل بیت)، همچنین با توجه به تجارب گذشته، با درک نیازها و تحولات جامعه و در شرایط مناسب تاریخی، در جهت پیوند فرهنگ و تفکر جامعه معاصر با فرهنگ و تفکر گذشته و تاریخی، به احیای دیانت اسلام راستین در وجوه سیاسی و اجتماعی، فردی و جمعی، دنیوی و اخروی، مادی و معنوی، همت گماشتند و احیاگر بزرگ اسلام در عصر حاضر شدند. ایشان افراط و تفریط را مذموم و عدالت که حد وسط این دو است را از امهات فضایل میدانند. (امام خمینی،

۱۳۸۶ب، ص(۱۴۷

واژگان کلیدی: امام خمینی، افراط، تفریط، دینداری، تحجر، سکولار.

مقدمه

بیگمان زیادهروی و کوتاهی که از آن به افراط و تفریط یاد میکنند از نظر بیشتر مردم امری ناپسند و زشت است. از اینرو همواره به دیگران سفارش میشود که از زیادهروی و کوتاهی کردن در هر کاری پرهیز

شود. به نظر میرسد که این سفارش حکم عقلانی باشد. چنانکه بهکارگیری هر چیزی برای کار خاص خود

میتواند به مفهوم عدل نزدیک باشد. کسی که رویه اعتدال نداشته باشد رفتاری صالح نداشته و گرایش به فساد دارد؛ افراط و تفریط بهویژه در دین امری ناپسندتر است؛ چرا که چنین رفتارهای افراطی و تفریطی ناآگاهانه، زمینهساز دینگریزی عدهای شده و همچنین ایجاد فرصت برای مخالفان و معاندان دین و دینداری را فراهم خواهد آورد. بهواسطه برداشتها و تفسیرهای متعددی که از دین و دینداری شده است، ضرورت

وجود الگویی معتبر و قابل دسترس و مطابق با زمان، برای شناخت صحیح دین، احساس میشود. مهمترین و

معتبرترین منبع و الگوی قابل دسترس و معاصری که بتوان به عنوان یک الگوی عملی در این زمینه مورد توجه قرار داد خط مشیها و رفتارهای امام خمینی(ره) میباشد، چرا که ایشان مصداق واقعی اسلام راستین و رهنمونکننده به سوی صراط مستقیم بوده و دقت در گفتار و سیره ایشان نجاتبخش از بیراهههای افراط و

تفریط در دین میباشد. همچنین توجه به رهنمودهای فرهنگی امام راحل میتواند یکی از مناسبترین راههای

دستیابی به مقصود باشد. چرا که افراط و تفریط در دین خصوصاً اسلام نه تنها موجبات قرب الهی و کمال را

در پی نخواهد داشت، که ضلال و گمراهی ثمره آن خواهد بود. از ویژگیهای بینش اسلامی امام(ره) آن بود که اسلام را با تمام ابعادش میدیدند و میشناختند و به کار میبستند و هر کاری را در جای خودش انجام

میدادند، عبادت به جای خود، مسائل سیاسی، اجتماعی، اخلاقی به جای خود و همچنین اسلام را در همه

جوانب زندگی خود لحاظ مینمودند و حفظ اسلام را نیز در رأس واجبات میدانستند (صحیفه امام، ج۱۹،

ص.(۴۸۶ متأسفانه در شناخت اسلام و حقایق اسلامی انحرافاتی به وجود آمده است، افراد و گروههایی ظهور کرده اند که اسلام را فقط در یکبعد مدنظر قرار داده و فقط در همان یک بعد خلاصه نموده و به کار میبندند

کنگره ملی بررسی اندیشههای فرهنگی و اجتماعی حضرت امام خمینی(ره)
۳

و غیر آن را انحراف و گمراهی میپندارند. با داشتن الگو و اسوه کاملی چون امام(ره) میتوان حقیقت دین را

یافت و به کار بست و راه فلاح و رستگاری را جست؛ به بیان پاره تن امام(ره) شهید مطهری، »امام خمینی حسنهای است که خداوند به قرن و روزگار ما عنایت فرموده است;.«

تعاریف

افراط به معنای زیادهروی نمودن و تفریط به معنای کوتاهی در کاری است. و میانهروی به معنای حدوسط

کاری را در پیش گرفتن است(عمید، صص.(۴۴۶-۲۰۹-۲۰۸ از اینرو میتوان یک نوع رابطه منطقی میان میانهروی، اعتدال و اصلاح یافت. به این معنا که هر کار معتدلی صالح و درست است و هر کار غیرمعتدلی

فاسد میباشد. اصلاحات به معنای بازسازی کاری است که به جهت فقدان اعتدال به فساد گراییده است. در قرآن برای بیان مفهوم اعتدال از واژه قصد استفاده شده است. البته واژگانی چون وسط و سواء و حنیف نیز به

این معنا به کار رفته است؛ ولی بیشترین کاربرد در مفهوم و اصطلاح گفته شده را میتوان در واژه قصد و

اقتصاد یافت. از این روست که در روایات اسلامی به پیروی از قرآن از واژه قصد برای بیان اصطلاح اعتدال استفاده شده است. در آموزههای قرآن، اقتصاد و اعتدال در هر امری پسندیده شمرده شده و بسیاری از آموزههای دستوری قرآن، برای ایجاد اعتدال در قوای انسانی و مهار و کنترل و هدایت آنها به سوی اعتدال

وارد آمده است. در ارزش و اعتبار اعتدال و میانهروی، همین بس که راه راست در قرآن به عنوان راه میانه یاد

شده است و در سوره قصص آیه ۲۲ از زبان حضرت موسی(ع) این آرزو بیان میشود که راه میانه، راه درست هدایت است و از این رو میفرماید: »قال عسی ربی ان یهدینی سواء السبیل؛ حضرت موسی(ع) فرمودند: شاید پروردگارم مرا به راه میانه و اعتدال راهنمایی و هدایت کند.« حتی حضرت ابراهیم دین خویش را دین اعتدال و میانهروی برمیشمارد و از آن به حنیف یاد میکند تا بفهماند که میانهروی تا چه اندازه اصالت داشته و مهم

است. خداوند در بیان ویژگیهای دین ابراهیمی که از اصالت خاصی برخوردار است میفرماید: »ما کان

ابراهیم یهودیا و لا نصرانیا و لکن کان حنیفا مسلما و ما کان من المشرکین؛ ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی؛ بلکه او بر دین معتدل اسلام بود و از مشرکان نیز نبود)«آل عمران .(۶۷ در بیانات علی (ع) آمده است: »آنکه راه میانه را پیش گیرد، بستایندش و آنکه راه راست یا چپ را پیش گیرد، روش وی را زشت شمارند و از تباهیاش برحذر دارند.« یا »میانهرو باش، و از زیادهروی دست بردار.« همچنین »آنکه میانهروی گزید، درویش نگردید« و; (نهج البلاغه، خطبه های ۹۴، ۱۰۳، ۱۹۵ و ۲۲۲، و نیز نامههای ۲۱ و ۳۱ و حکمت .(۱۴۰

از آنجا که در این مقاله سعی شده است رویکرد امام(ره) با افراط و تفریط در دین بررسی شود تعریف

دین را بهطور خلاصه بیان میداریم، دین همان مجموعه تعالیم و سیره قولی و عملی صاحبان دین براى رسیدن

به سعادت دنیا و آخرت را گویند. تحلیل و تفسیر امام خمینی(ره) در این باب این است که دین به مجموعه قوانینی گفته می شود که در راستاى سعادت دنیا و آخرت انسانها تدوین و تنظیم شده است.

کنگره ملی بررسی اندیشههای فرهنگی و اجتماعی حضرت امام خمینی(ره)
۴

افراط و تفریط در دین و مؤلّفههای آن

در طول تاریخ، در فهم دین، دو رویکرد در تقابل با یکدیگر هستند. یک رویکرد فردگرایانه که تکالیف

دینی را محدود به احکام فردی و عبادی میدانند و یک نگاه حداقلی به دین دارند که در یک سوی این

دیدگاه متحجرین و در سوی دیگر، روشنفکران و متجددان با اندیشههای سکولار قرار دارند. اما دیدگاه دوم نگاه حداکثری به دین دارند و اعتقادشان بر این است که احکام اسلام هم دارایبعد فردی و همبعد اجتماعی

است و بهطورکلی همه نیازهای انسان اعم از مادی و معنوی را بهطور متعادل در نظر میگیرد.

برخی اسلام و دین را در عبادت، نماز، روزه، و شناخت مسائلی چون طهارت، نجاست و غیره میدانند و

در نظر آنان، دینداری فقط توجه به احکام عبادی و فردی است و اگر افراد در امور اجتماعی دخالت نمایند

نشاندهنده انحراف از دین و بیدینی است. چنانکه قبل از انقلاب روحانی که دم از حکومت اسلامی میزد. »گویی بزرگترین معصیت را مرتکب شده بود و کلمه آخوند سیاسی موازن با آخوند بیدین شده بود;)«امام

خمینی، وصیت نامه سیاسی ـ الهی ، ص.(۵ گروه دیگر گروهی هستند که یا دین را قبول ندارند و یا دین را

موضوعی فردی دانسته و در عرصههای اجتماعی، جایگاهی برای دخالت دین نمیشناسند و خواهان جدایی

دین از حوزه اجتماعی به ویژه سیاست هستند. امام(ره) شرط اسلامشناسی را توجه به جهات مادى و معنوى به طور همزمان میدانند و در نفی افراط و تفریط در حوزه دین میفرمایند: »این دو طایفه که یک طایفه طرف معنویت را گرفتهاند و طرف اجتماع را رها کردند و این طایفه طرف اجتماع و علم اجتماع و علم سیاست و علم ـ نمی دانم ـ این معانی را دارند و آن طرف را رها کردند؛ این دو، نه این اسلامشناس است، نه آن

اسلامشناس است. اسلامشناس کسی است که این دو مطلب را، این دو جبهه را، هم جبهه معنوی را بشناسد

هم جبهه ظاهری را، یعنی هم اسلام را بشناسد به آن جهات معنوی که دارد و هم اسلام را بشناسد به این جهات مادی که دارد، کسی که اسلام را بخواهد بشناسد باید به اینجور بشناسد؛ یعنی آیات و روایاتی و احکامی که وارد شده است راجع به جهات معنوى، اینها را بشناسد تا آن اندازهاى که میداند؛ و آیات و

روایات و عرض میکنم، احکامی که وارد شده است براى تنظیم امور جامعه و براى امور سیاسی و براى امور

حکومتی، اینها را هم بشناسد. کسی که این دو جنبه را شناخت به اندازهاى که انسان میتواند بفهمد، این اسلام را شناخته.)«صحیفه امام، ج۴، ص(۱۹۰-۱۹۱