فایل ورد کامل پژوهش مبانی نظری حضور ذهن؛ بررسی پیشینه علمی و نقش آن در ارتقای تمرکز و کارآمدی فردی

توجه : به همراه فایل word این محصول فایل پاورپوینت (PowerPoint) و اسلاید های آن به صورت هدیه ارائه خواهد شد

 فایل ورد کامل پژوهش مبانی نظری حضور ذهن؛ بررسی پیشینه علمی و نقش آن در ارتقای تمرکز و کارآمدی فردی دارای ۳۴ صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد کامل پژوهش مبانی نظری حضور ذهن؛ بررسی پیشینه علمی و نقش آن در ارتقای تمرکز و کارآمدی فردی  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز فایل ورد کامل پژوهش مبانی نظری حضور ذهن؛ بررسی پیشینه علمی و نقش آن در ارتقای تمرکز و کارآمدی فردی۲ ارائه میگردد

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل ورد می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل پژوهش مبانی نظری حضور ذهن؛ بررسی پیشینه علمی و نقش آن در ارتقای تمرکز و کارآمدی فردی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن فایل ورد کامل پژوهش مبانی نظری حضور ذهن؛ بررسی پیشینه علمی و نقش آن در ارتقای تمرکز و کارآمدی فردی :

بصورت فایل ورد

همراه با منابع

حضور ذهن

حضور ذهن که ریشه­ های مفهومی آن در بودیسم قرار دارد، در سایر سنت­ های معنوی و دینی نیز حضوری برجسته دارد. در مسیحیت اعمال زیادی وجود دارند که می­ توانند به اشکال مراقبه یا عمل حضور ذهن تلقی شوند. مراقبه مسیحیت اغلب در قالب عبادت، ذکر گفتن و پرستش بیان شده است (اپل و کیم اپل، ۲۰۰۹).

همچنین، مراقبه هسته مرکزی و قلب اسلام و دینداری عارفانه و برخی سنت­ های عرفانی مسلمانان (به ویژه صوفیسم) را تشکیل می­ دهد (نیگوسیان،۲۰۰۴؛ به نقل از اپل و کیم اپل، ۲۰۰۹).

مراقبه در اسلام مفاهیم (تفکر و تدبّر) را شامل می­ شود که معنای لغوی آن به معنای “تأمل و اندیشه ­ورزی درباره جهان” است. بنابراین، اعمال و تکالیف مراقبه ای در بسیاری از سنت ­های معنوی و دینی، اغلب ویژگی کلیدی دسترسی به آسمان و ملکوت را فراهم می­ کند (اپل و اپل، ۲۰۰۹).

حضور ذهن در روان شناسی و روان درمانی نیز برای کمک به تسکین انواع مختلف آلام بشری به کار برده می­ شود. مهارت­ های حضور ذهن به عنوان یک فن برای مقابله با اضطراب مورد توجه قرار گرفته ­اند (اپل و کیم اپل^[۱]، ۲۰۰۹).

[۱]. Appel, J., & Appel, D.K.